സ്വപ്നം

മലയാളി മറന്ന മുളകുവെള്ളം

2011-06-06T21:54:00.003+03:00

മല്ലി,കുരുമുളക്,ഇഞ്ചി,വെളുത്തുള്ളി,ജീരകം

ചേരുവകകൾ ചതെച്ചെടുക്കുക

തിളച്ചമുളകുവെള്ളം

അടുപ്പത്തു വെച്ച മുളകുവെള്ളക്കലം

നല്ല ജലദോഷം .......എന്താ ചെയ്ക!കൂടെ തലവേദനയും,എന്നു പറഞ്ഞെത്തിയ എന്റെ ചേട്ടത്തിയമ്മയോട് ഏതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ 'eat a penadol മക്കളെ‘ എന്നു പറഞ്ഞു കയ്യൊഴിയാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഒരു നീണ്ട വിളി എത്തി പുറകിൽ നിന്ന്.....എന്തിനാ മക്കളെ നീ മരുന്ന് തിന്നുന്നത്,ഇത്തിരി മുളകുവെള്ളം കുടീക്ക്!!എന്താ ഈ മുളകുവെള്ളം?ചുക്കുകാപ്പികളുടെ branded നാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന,ഞങ്ങൾക്ക് ഈ മുളകുവെള്ളം അത്രക്കങ്ങോട്ടു 'jell' ചെയ്യാത്ത ഒരു കാര്യം പോലെ തോന്നി. എന്തായാലും പരീക്ഷിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം..........mummy നീട്ടിവിളിച്ചു,വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന ചേടത്തിയ,‘കൊച്ചെ, ഇത്തിരി മുളകുവെള്ളം ഒന്നു ചതച്ചെടുത്തേരെ‘!!അതിന്റെ പുറകെ വിട്ടു ഞാനും,“ചേടത്തി കൂട്ടുകൾ എടുത്തു ചതക്കുന്നതിനു മുൻപ് എന്നെ ഒന്നു കാണിക്കണെ“!!ചേരുവകക :1.പച്ചകൊത്തമല്ലി- 2 വലിയ സ്പൂൺ 2.കുരുമുളക്- 2 വലിയ സപൂൺ 3.ജീരകം- 1 വലിയ സ്പൂൺ 4. ഇഞ്ചി -ഒരു ചെറിയ കഷണം 5. വെളുത്തുള്ളി -രണ്ട് അല്ലി 6. ഒരു ലിറ്റർ വെള്ളം.ഇത്രയും എടുത്ത് വെള്ളം തിളപ്പിക്കാൻ അടുപ്പത്തുവെച്ച്,കാലും വേച്ച് വേച്ച് കൂട്ടുകൾ ചതച്ചെടുക്കാൻ പോയ ചേടത്തിയെ ഞാനും വിട്ടില്ല. ചതച്ചു വാരിയ മുളകുവെള്ളത്തിന്റെ കൂട്ടിനു കൂട്ടായി ഞാനും ചെന്നു.തിളച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കലത്തിൽ ഇട്ട്,അടപ്പടച്ച് തിളക്കാൻ വിട്ടു ചേടത്തി. ഇതിനിടയിൽ എന്റെ അമ്മയുടെ വക ഒരു ചെറിയ ക്ലാസ്സും.........അതായത്,എന്റെ അമ്മ (അമ്മയുടെ അമ്മ)മഴക്കാലം തുടങ്ങിയാൽ മുളകുവെള്ളം എന്നും അടുപ്പിലുണ്ടാകും.ആർക്കും ഒരു യാത്രയോ , മറ്റോ ഉണ്ടെൻകിൽ പോലും ഈ വെള്ളം ഒരു ഗ്ലാസ്സ് കുടിച്ചിട്ടോ അല്ലെൻകിൽ തിരിച്ചെത്തിയാലും ഈ വെള്ളം അരക്കവിൾ കുടിച്ചിരിക്കണം.നേരെ അലോപ്പോതി മരുന്നിൽ ആശ്രയം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു നേരംബോക്കായി തോന്നാം.എന്നാൽ രണ്ടു കവിൾ കുടിച്ചതിനു ശേഷം ആരും ഒന്നു പരീക്ഷിച്ചു പോകുന്ന മരുന്നു തന്നെ ഈ മുളകു വെള്ളം.ഒരു കുറിപ്പ്:ഈ തിളപ്പീച്ച വെള്ളം ചെറുചൂടോടെ കുടിക്കുക . ഒരു വട്ടം കുടിച്ചു തീർന്നാൽ രണ്ടാമതും ഇതേചേരുവയിൽ ഒരു ലിറ്റർ വെള്ളം കൂടിച്ചേർത്ത് തിളപ്പിച്ചു കുടിക്കാം

എന്താണു കോളം?

2011-05-02T15:09:00.000+03:00

മനോരമയില്‍ കോളം? മാതൃഭൂമിയില്‍ കോളം? മീരയുടെ കോളം, ഹരികുമാറിന്‍റെ കോളം? മലയാളത്തില്‍ കോളം എഴുത്തുകാരുടെ നിര കൂറ്റിക്കൂടി വരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്നും ഇതെന്താണെന്നു മനസ്സിലാക്കാത്ത ഒരു പറ്റം ആള്‍ക്കാര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ , കര്‍ക്കശന്മാരായ എഡിറ്റര്‍മാര്‍ ഇന്നും ഉണ്ടോ...... ഉണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല.

ഇന്ന് കോളം എന്നാല്‍ എന്താണെന്നറിയാത്തവര്‍ ഇല്ലാ എന്നു തന്നെ പറയാം.അല്ലെങ്കില്‍ ,മാതൃഭൂമിയോ, ഇന്ഡ്യാ റ്റുഡേ,അല്ലങ്കില്‍ ,വീക്കിലികളും പത്രങ്ങളും മാറി മാറി വായിക്കാന്‍,ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന എത്രയോ പേരിന്നുണ്ട്. ഒരു വെസ്റ്റേണ്‍ കള്‍ച്ചറിന്‍റെ വഴിപിടിച്ചുള്ള പോക്കാണെങ്കിലും,ഒരു കപ്പു കാപ്പിയും ആയി ഒന്നു രണ്ടും നല്ല മാഗസില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ വീക്കിലികളുമായി ,ഇടക്ക് റോഡിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഒരു വായനക്ക് അതിന്‍റെതായ ചില നല്ല വശങ്ങള്‍ കൂടിയുണ്ട്. സ്വന്തമായ ചിന്തകള്‍ക്ക് ചിറകുവെക്കാം,പിന്നെ ഇന്നത്തെ വഴിപോക്കരുടെ നടപ്പും എടുപ്പും, ചില ചിന്താ ശകലങ്ങൾ, വിഷയങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ എത്തിച്ചേരാം.മനസ്സ് എല്ലാം സൻകടങ്ങളും അവസാനിപ്പിച്ച ഒരു കുടഞ്ഞ് ഉണര്‍ന്നെഴുനേല്‍ക്കാം.

ഞാൻ സാഹിത്യമാണെന്ന മുൻവിധിയിൽ എഴുതാറില്ല,പ്രത്യേകിച്ചും കോളം.കോളം എഴുത്തുകാർക്കുള്ളതല്ല,വായനക്കാർക്കുള്ളതാണ് എന്ന് ഏതോ ബുദ്ധിജീവി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പോലും!!1‌. ബുദ്ധിജീവികൾക്ക്‌ കോളം ആവശ്യമില്ലല്ലോ?സാഹിത്യവുമായി അടുത്ത ബന്ധമില്ലാത്തവർക്കും വായിക്കാനും രസിക്കാനും കഴിയണം.എന്റെ കോളം ആ ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുന്നുണ്ടെന്നാണ്‌ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌.വലിയ ജാഡയൊന്നും എന്നിൽ നിന്ന്‌ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട. സാഹിത്യവിഷയങ്ങൾപോലും 'സാഹിത്യപര'മായല്ല എഴുതുന്നത്‌. സാഹിത്യം അതിന്റെ കൂടെയുള്ള ടോൺ ആവുകയേ ചെയ്യാവൂ. എന്തിലും സാഹിത്യപരമെന്ന്‌ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ചിന്തകളെ പിൻതുടരാൻ പറ്റും. ഞാൻ എല്ലാ വിഷയങ്ങളോടും പ്രതികരിക്കാനാണ്‌ ശ്രമിക്കുന്നത്‌."

അങ്ങനെ പലവശവും ആലോച്ചിച്ചു മനസ്സിലാക്കി ഞാനും ഒരു കോളം എന്ന ആശയത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു. ഗൾഫ് മനോരമയയിൽ പ്രതീക്ഷക്കതീതമായി വേഗം തന്നെ,തുടങ്ങാൻ സാധിച്ചു.10 വർഷം മുൻപുള്ള ഗൾഫ് എഴുത്തുകാരി എന്നപരിചയമോ,സന്തോഷ് ജോർജ്ജിന്റെ റെക്കമെന്റേഷനോ,“അക്കരെ ഇക്കരെ“ഗൾഫ് മനോരമയിൽ 2010 ല് തുടങ്ങി.വീണ്ടും ആലോചിച്ചെത്തിയത്, എന്റെ ബൂലോകം ഏന്നപേജിൽ “കുറച്ചു സമയം ഒത്തിരി കാര്യം” ഷാജി മുള്ളുക്കാരന്റെ സഹായത്തോടെ തുടങ്ങി. പാവം എന്നെ ഒരു കൂന്നോളം, വലിയ പാരവാരത്തിനോളം സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്, അക്ഷരത്തെറ്റു തിരുത്താനും, വാചകങ്ങളുടെ ഘടന എന്നു വേണ്ട, ഒരായിരം നന്ദി ഷാജി.പിന്നെ മൈനയുടെ റെക്കമെന്റേഷനിൽ നാട്ടുപച്ചയിലും ഉണ്ട് ഒരു “മസ്കറ്റ് മണൽക്കാറ്റ്”. ജസ്റ്റിൻ ഒരു കോളം “കണ്ണകി” എന്ന് സൈകതത്തിലും തുടങ്ങാൻ അനുവദിച്ചു.“അദ്യ ലക്കത്തില്‍ ചെറുത് മതിയാകും, എന്ന് ഒരു ഉപദേശവും അന്നു തന്നു. കൂടെ‘പുനപ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?? എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിനു,“എല്ലാം, അല്ല,ചിലതെല്ലാം.പുനപ്രസിദ്ധീകരണം ആകാം. പക്ഷെ ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്ത് നടത്തുക.വിഷയം ആണ് നോക്കേണ്ടത്, പൂനപ്രസ്ധീകരണം എന്നതിനെക്കാള്‍ ,വിഷയം പഴയതാകാം.അവതരണം പുതിയതായാല്‍ മതി‘ എന്നും തന്നിരുന്നു ഉപദേശം.

എന്‍റെ എഴുത്തിന്,എന്‍റേതായ ഒരു ശൈലിയുണ്ട് എന്ന് സ്വയം എന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഞാൻ പലരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങളും മറ്റും മനസ്സിൽ കരുതിയിരുന്നു.പിന്നെ വിഷയം,കോളം എന്നത് ‘ഏതു വിഷയത്തിനും എന്‍റെ കാഴ്ചപ്പാട്‘അതാണ് സ്വായിയായ തത്വം. എഴുത്തുകാരിക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്.നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ,പത്രത്തില്‍ ,ആജ്ചപതിപ്പുകളില്‍ ,കോളം എന്ന വാക്കിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെയുള്ള പ്രതികരണവും ആണ് ,ചിലപ്പോള്‍ അതു വളരെ സങ്കടം ഉണ്ടാക്കും. ആഴ്ചപ്പതിപ്പുകള്‍ അവരവരുടെ ഇഷ്ട്ടങ്ങള്‍ക്കല്ലെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുക,ഇപ്പൊ ധാരാളം കോളം എന്ന പേരില്‍ ഉണ്ട്.ശോഭാ ഡേ, കുഷ്വന്ത് സിംഗ് ഇവരെയൊക്കെ കോളം എഴുത്തുകാരാണ്.ഒരു വിഷയം പലര്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോള്‍

എല്ലാവരും താന്താങ്ങളുടെ ചിന്താഗതിയാകും ഊന്നിപ്പറയുക.അത് കൊണ്ട് കോളം ഒരിക്കലും ഒരു പുനര്‍വായനയായി കാണാന്‍ പറ്റില്ല.നമ്മുടെ മലയാളികള്‍ക്കു മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു ‘concept‘ ആണ് കോളം.സാഹിത്യം അറിയാവുന്നവര്‍ അങ്ങനെ പറയില്ല എന്നു കരുതുന്നു.

എന്റെ എഴുത്തിനു ഞാൻ ഒരു സാഹിത്യവും,വാചാലതയും,ഈണവും ജാഡയും വരുത്താറില്ല, സാധാരണക്കാരന്റെ ഭാഷ അത്രമാത്രമെ വരാവൂ എന്ന ചിന്തയുണ്ട്.പിന്നെ ചിലയിടത്തെല്ലാം എന്റെ ഫീച്ചറുകളുടെ പുനപ്രസിദ്ധീകരങ്ങളും ഇല്ലാതില്ല.എന്നാൽ വായന ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ വായിക്കുന്നു എന്ന ഞാനും കരുതുന്നു.ഒരു പേജിൽ എത്ര പേർ വായിക്കാനെത്തി എന്നതിനെക്കാൾ ,എന്റെ കോളം വായിക്കാനായി എത്തുന്നവരും ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ ബലമായി ഞാൻ വായിപ്പിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യം ആണ് ഈ കോളം എഴുത്ത്, സമയാസമയത്തു കൊടുക്കാൻ സാധിക്കാറില്ല എന്ന ഒരു സംന്കടം മാത്രം.വിഷയങ്ങളും ഞാൻ വിചാരിക്കുന്ന പ്രതികരണം അല്ലാതെ, ഒരു പ്രകോപനത്തിൽ അവസാനിക്കുമോ എന്നു പേടിച്ച്, മാറ്റി എഴുതാറും ഉണ്ട്.

മറയാത്ത,തീരാത്ത,കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന സൌഹൃദം

2011-03-23T10:08:00.002+03:00

എന്റെ ജീവിത്തില്‍ ഞാന്‍ നേടിയ വലിയ ബാങ്ക് ബാലെന്‍സ്, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ .ഒരിക്കലും കുറയാതെ മായാതെ,എന്നു എന്റെ ശക്തിയായി ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ള എന്റെ ഹൃദയം കവര്‍ന്നവര്‍ .ഇന്നും ഓരോ മുഖങ്ങളിലും ഞാനെറന്റെ ബാല്യം തിരയുന്നു,അന്നെനിക്കു കൈവിട്ടു പോയ മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത മുഖങ്ങള്‍ .......ഞന്‍ കരുതന്നതുപോലെ എന്നെത്തേടി അധികം ആരും വന്നില്ല, എന്നാല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി വന്നില്ല എന്നു പറയാനും പറ്റില്ല,ചിലര്‍ വന്നു.എല്ലാം സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കു വേണ്ടി,സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കു വേണ്ടി ഉഴിഞ്ഞു വെച്ചു.എന്നാന്‍ ഞാന്‍ എടുത്ത അളവുകോള്‍ വളരെ വലുതും,എന്റെ നേരെ ചൂണ്ടിയ സ്നേഹത്തിന്റെ അളവുകോലുകള്‍ വളരെ ചെറുതും ആയിരുന്നു,എന്നും. പക്ഷെ ഞാന്‍ അതൊരിക്കലും മനസ്സിലാക്കിയില്ല, ഒരിക്കലും.

പേരെടുത്തു ഞാന്‍ പറയുബോള്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നത്,അല്ലെങ്കില്‍ ആദ്യം മനസ്സില്‍ വരുന്നത് എന്റെ കൊച്ചുസ്കൂള്‍ ........ബേക്കര്‍ മെമ്മോറിയല്‍ സ്കൂള്‍ ,കോട്ടയം.നെഴ്സറിയില്‍ ,4 വരെയുള്ള ക്ലാസ്സുകളില്‍ , ഇന്നും എന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്നു മായാത്ത മുഖങ്ങള്‍ , മിനി, അനില, സുനില (ഇരട്ടകള്‍ ) ഷേബ, സുരേഷ്, മിനി മത്തായി, മിനി ജോണ്‍ ,രാജേഷ്, ലക്ഷ്മി, സൂസന്‍ , ശോശാമ്മ, പേരോര്‍ക്കാത്ത ഒരു പറ്റം മുഖങ്ങള്‍ .3ആം ക്ലാസ്സില്‍ കുറച്ചു നാള്‍ ബോര്‍ഡിംഗില്‍ നിന്നതിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ .ഇരുട്ടിനെ എന്നും പേടിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ രാത്രിയില്‍ അടുത്തു കിടന്നിരുന്ന, പേരോര്‍ക്കാത്ത ഏതോ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചാണ് ഉറങ്ങിയിരിന്നത്.ഡോമെറ്റ്ട്രിയില്‍ നിന്നു ഇത്തിരി നടന്നു വേണം ,മെസ്സിലേക്കും പോകാന്‍ അവിടെയും, കൈപിടിച്ചു നടന്നു പോയ എന്റെ , പേരറിയാത്ത കൂട്ടുകാരി. 4ആം ക്ലാസ്സ് കഴിയുമ്പോള്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ വേറെ സ്കൂളുകളിലേക്ക് പോകുന്നു. അതിനുമുന്‍പ് ഒരു ഗൂപ്പ് ഫോട്ടോ, എന്നോ എന്റെ കയ്യില്‍ സ്കാന്‍ ചെയ്ത് ഞാന്‍ വെച്ചിരുന്നു. നഷ്ട്പ്പെട്ടുപോയ ആ ഫോട്ടൊയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാന്‍ ഇന്നും പരതുന്നു എന്റെ വീടും, അലമാരികളും.

അവിടെനിന്നും കേട്ടയം സി എം എസ്സ് കോളേജിലെത്തി.ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ പറഞ്ഞൂ മനസ്സിലാക്കിയ കുറെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ .ഇന്നും എന്റെ കൂടെ കണ്ണുചിമ്മാതെ എനിക്കു കാവലിരിക്കുന്നവര്‍ . മനസ്സിന്റെ താഴ്ചകള്‍ക്കും വീഴ്ചകള്‍ക്കും ഒരു നിര്‍വ്വചങ്ങളും നല്‍കാതെ, ‘നീ വിട്ടുകള,പോട്ടെ “ ഇത്രമാത്രം. എന്തിനും ഏതിനും! ആണെന്നോ പെണ്ണെന്നോ ഒരു അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ അവര്‍ ഒരിക്കലും വരച്ചില്ല, എന്റെ മനസ്സില്‍ പ്രകടമായും ഇല്ല. ഇന്നും അവരവരുടെ ജീവിതം,കുട്ടികള്‍ ,ജോലി, ഭാര്യ,ഭര്‍ത്താവ്, ഇതിനെല്ലാം ഇടയീല്‍ ‘നീ എവിടെയാ! എന്നാ നാട്ടില്‍ വരുന്നത് !എന്നു ചോദിക്കാനും ,കത്തുകള്‍ മാത്രം ഉള്ള സമയത്തും, ഒരു ഇന്‍ലെന്റ് ‘ എന്റെ പേരില്‍ അയക്കാനും മിനക്കെട്ട സുഹൃത്തുക്കള്‍ .

എന്റെ മനസ്സും എന്നും അവര്‍ക്കു വേണ്ടി തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.എന്നാല്‍ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കില്ലല്ലോ! സ്വാര്‍ത്ഥതയും,നിര്‍വ്വികാരതകളും ചിലരെയെങ്കിലും ചിലനേരങ്ങളില്‍ ,ചില പേരുകളുടെ ഓര്‍മ്മകളുകൂടെ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താറുണ്ട്. അതില്‍ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ഉയര്‍ന്ന് , നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന വേദനയും സങ്കടവും,സന്തോഷവും ഒരു പേരിനോടു മാത്രം തോന്നിയുള്ളു. ഇന്ന് ജീവിതത്തിലും എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തും, എന്തിനും, ഏതിനും എന്നെ നിഷ്ക്കരുണം വിമര്‍ശിക്കുന്ന എന്റെ ജീവിതപങ്കാളി, ബിജു.

ഇതിനിടയില്‍ കാലം അതിക്രമിച്ചു,സമയം എന്റെ വിളിപ്പുറത്ത് നിന്നില്ല,ഞാന്‍ മറന്നിട്ടും മറക്കാതെ, ദിവസവും, ആഴ്ചയും,മാസവും, വര്‍ഷവും കടന്നു പോയി.എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ മറക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മൂന്നു പേരുകള്‍ വിളിക്കാന്‍ എനിക്കു മൂന്നു സുഹൃത്തുക്കളെ ഞാന്‍ പെറ്റു വളര്‍ത്തി.ശിക്ഷ,ദിക്ഷിത്ത്, ദക്ഷിണ്‍ . അവര്‍ എന്നിലെ എന്നില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അമ്മയെ ഉണര്‍ത്തി. ഞാനവര്‍ക്ക് അന്നക്കുട്ടി, തൊമ്മന്‍ , മാത്തന്‍ എന്ന വിളിപ്പേരുകളും സമ്മാനിച്ചു. ഇന്ന് അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും ആ വിളിപ്പേരുകള്‍ മാത്രം പേരുകളായി മാറി. ശിക്ഷയും , ദിക്ഷിത്തും, ദക്ഷിണും വെറും റെജിസ്റ്റലിലെ പേരുകള്‍ മാത്രമായി.

എന്നാല്‍ ഈ സുഹൃത്തെന്ന വാക്കിനാല്‍ ഞാന്‍ ഇന്നും വിളിക്കുന്ന,ഓര്‍ക്കുന്ന,ഇന്നുവരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുപോലും ഇല്ലാത്തെ ചില പേരുകളും ഉണ്ട്.എന്നാല്‍ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ചില നിര്‍ണ്ണായക നിമിഷങ്ങളില്‍ മറ്റാര്‍ക്കും തരാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത സന്തോഷം,സമാധാനം, മനസ്സമാധാനം തന്നിട്ട് , വന്നതുപോലെ അപരിചതരായിത്തന്നെ അവര്‍ തിരികെപ്പോയി.എത്രമാത്രം തിരിച്ചു വിളീച്ചിട്ടു, ഒരു ഇമെയിലിനു,ഏതോ ഫോണ്‍ നംബരുകള്‍ക്കും തിരിച്ചുതരാന്‍ പറ്റാത്ത സൌഹൃദം.

വര്‍ഷങ്ങളുടെ പ്രവാസജീവിതം ഖത്തറിനെ മറ്റൊരു സ്വന്തദേശം ആക്കിത്തീര്‍ത്തു.സി.എം. എസ്സ് കോളേജിലെ കല, ബി സി എം മ്മിലെ ബീന സിറ്റാമിലെ ലാലി,ബിന്ദു എന്നിങ്ങനെ സ്വന്തത്തിലും, രക്തത്തിനും അപ്പുറത്തുള്ള സ്നേഹം തന്നവര്‍ .കൈവിട്ടു പോയ മാതാപിതാക്കള്‍ ,ഒരിക്കലും എനിക്കൊരു സുഹൃത്തിന്റെ ആവശ്യം അവര്‍ തോന്നിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.എന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയുടെ തീരംഞ്ഞെടുപ്പും അവര്‍ തുറന്ന മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു. ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിന്റെ ശക്തി ആ ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനത്തില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്നു,ജീവിതപങ്കാളി എന്നും ഒരു നല്ല് സുഹൃത്തായിരിക്കണം.

പുതിയ തലമുറയുടെ മാറ്റങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും നല്ല അനുകരണങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ് ‘കോളേജ് അലൂമിനി’കള്‍ . സി എം എസ്സ് കോളേജിന്റെ അലൂമിനി ഖത്തറില്‍ ഞാന്‍ രൂപീകരിച്ചു,70 മെംമ്പര്‍മാരും ആയി.പുതിയ, പഴയ മുഖങ്ങള്‍ . ഇന്ന് കുടവയറും കഷണ്ടിയും,ഉള്ള ധാരാളം ആള്‍ക്കാരെ ഞാന്‍ ഇന്നും കാണുന്നു. അന്നത്തെ വില്ലാളിവീരന്മാര്‍ ഇന്നു പ്രാരാബ്ധം,ജീവിതം,ഭാവീ എന്നതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ വാചാലമായി സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ചിരിപൊട്ടുന്നു എങ്കി‍ലും, സാഹചര്യത്തിനുസരിച്ചു വളര്‍ന്ന അവരുടെ മനസ്സിനെ ഞാന്‍ ബഹുമാനിക്കുന്നു. അന്നത്തെ സുഹൃത്തുക്കളില്‍ ഇവിടെ ഖത്തറില്‍ വന്നു വീണ്ടും പരിചയപ്പെട്ടവരില്‍ പ്രമുഖര്‍ എബിയും ഭാര്യയും,ബിജുവും മിനിയും,തോമാച്ചന്‍,ഫിലിപ്പ്, ചെറിയാന്‍ അങ്കിള്‍ , സിജി,കല,അനില എന്നിങ്ങനെ പലരും പിന്നെ പേരും നാളും മുഖവും ഓര്‍ക്കാത്ത ഒരു പറ്റം ആള്‍ക്കാരും. എന്റെ മാത്രം തല്‍പ്പര്യത്തില്‍ രൂപീകരിച്ച അലുമിനി എന്റെ സമയക്കുറവുമൂലം നിര്‍ത്തിവെച്ചു, പിന്നെ ആരും തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയിട്ടില്ല എന്നു തോന്നുന്നു.അവിടെ നിന്നും എനിക്ക് കലയെപ്പോലെയുള്ള ആത്മര്‍ത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളെ എന്നന്നേക്കുമായി ലഭിച്ചു.

ഇന്ന് ഇവിടെ ഈ ബ്ല്ലോഗ് ലോകത്തുതന്നെ, എന്നെ ഇരുത്തി മലയാളം റ്റൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ പഠിപ്പിച്ച, വിശ്വം, സു,ഡെയിന്‍ .ഒരോ കീ ആയി ,ഓരോ അക്ഷരങ്ങളായി അവര്‍ എന്ന് മലയാളം ഇംഗ്ലീഷ് മൊഴികീമാന്‍ കൊണ്ട് റ്റൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു.ബ്ലോഗുണ്ടാക്കാനും എഴുതാനു എഡിറ്റ് ചെയ്യാനു പഠിപ്പിച്ചു. ഇന്നുള്ള എന്റെ ചില ബ്ലൊഗുകള്‍ പേജും സെറ്റ്ചെയ്ത് തന്നതു ഇവര്‍ തന്നെ. ഈ മൂന്നുപേരില്‍ എനിക്കു മുഖപരിചയം ഡെയിനിനെ മാത്രം.മറ്റു രണ്ടു പേരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുംകൂടി ഇല്ല. എന്നിരുന്നാലും എത്ര ആത്മാര്‍ഥമായി അവരെന്നെ സഹായിച്ചു.

ബ്ലോഗ് എനിക്ക് സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഒരു മഹാസമുദ്രം തുറന്നു തന്നു. അതില്‍ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരില്‍ പ്രമുഖര്‍ ജേക്കബ് പോള്‍ ആറ്റൊ, മലയാളിയായ മറുനാടന്‍ മലയാളി.സന്ധ്യ ഓസ്സൊ...വീണ്ടും മറ്റൊരു മറുനാടന്‍ മലയാളി പെണ്‍കൊടി.കുഴൂര്‍ വിത്സണ്‍ ‍,വിജയലക്ഷ്മി ചേച്ചി,കുഞ്ചുസ്,സുരേഷ്, മഴത്തുള്ളിയിലെ മാത്യു,ശ്രീ പാര്‍വതി,രാജു ഇരിങ്ങൽ,സൈതകത്തിലെ ജസ്റ്റിന്‍ ‍, ഇന്നും ആരെന്നു പേരറിയാത്ത ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ്, മലയാളം റ്റൈപ്പിംഗിന്റെ ഉപജ്ഞാതാക്കളായ,സിബു,ഏവൂരാനും ഭാര്യയും,രാജ് നായര്‍ എന്നിവരാണ് വരമൊഴി കീ മാനില്‍ പ്രമുഖര്‍ ,മനോജ്,കര്‍ഷക ബ്ലൊഗുമായി എത്തിയ ചന്ദ്രേട്ടന്‍ ,ഒരു കാരണവരുടെ കേടും പാടും ആരുടെ ജീവിതത്തിലും ഉണ്ടാകാതെ ബൂലോകത്തിലെ സര്‍വ്വരുടെയും ചന്ദ്രേട്ടന്‍ ,ഷാജി മുള്ളൂര്‍ക്കാരെന്റെ നമ്മുടെ ബൂലോകം. എഴുത്തുകാരാ‍യ അജിത്ത് നായർ, മണിലാൽ എന്നൊരു ബുദ്ധിജീവി, എന്നാൽ ഇന്നെന്റെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും നല്ലൊരു സുഹൃത്തുക്കളിൽ ഒരാൾ.എന്നിങ്ങനെ പേരോര്‍ക്കുന്നവരും ഓര്‍ക്കാത്തവരുമായി ധാരാളം പേര്‍ എന്തു സഹായത്തിനും തയ്യാറായുള്ളവര്‍ .

ഇതിനിടയിൽ വന്നുകയറി ഫെയ്സ് ബുക്ക്.സ്കൂളിലാകട്ടെ,കോളേജിലാകട്ടെ,ധാരാളം പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിച്ചു.പിന്നെ ഓർക്കുട്ട്, അവിടെ നിന്നു ഞാൻ പതിയെ വലിഞ്ഞപ്പോൾ, ജോൺസൺ മുല്ലശ്ശേരി സാറിനെപ്പോലെയുള്ള ആൾക്കാരെയും ഞാൻ കൂടെക്കൂട്ടി. അക്ഷത്തെറ്റുകൾ എന്നെ പലവട്ടം നല്ലൊരു , ‘കിഴുക്കി’ലൂടെ തിരുത്തിത്തന്ന മലയാളം സർ.പലതരം ആൾക്കാരും വ്യാപ്തികളും,ഒരോരുത്തരുടെ ഐഡിയാകളും മറ്റും, ബ്ലോഗിനോളം തന്നെ വ്യാപ്തിയുള്ള മറ്റൊരു ലോകം. എല്ലാത്തരം ആൾക്കാർക്കും , അത്രവലിയ താത്പര്യം ഇല്ല എങ്കിലും, എന്തിലും നമുക്കാവശ്യമുള്ള നല്ലതു മാത്രം എടുത്താൽ മതി എന്ന എന്റെ ചിന്താഗതിയുമായി ഒത്തുപോകുന്ന ഒരു വലിയ ഗ്ലാമർ ലോകം. അവിടെയും എനിക്കു കിട്ടി ധാരളം സുഹൃത്തുക്കൾ, അവരിൽ പ്രമുഖ ലേഖികയും എഞ്ചീനയറുമായ ഗീത ഏബ്രഹാം ജോസ്. സിനിമാസംവിധായകനും ഒരു അമേരിക്ക നിവാസിയുമായ ജോർജ്ജ് സാമുവൽ ,ചിത്രങ്ങളാൽ കവിതകൽ രചിക്കുന്ന ജീൻ പോൾ, നൂലിഴകളിൽ ചിത്രങ്ങളും കരകൈശലവും മറ്റും ചെയ്യുന്ന നീമ റ്റൈറ്റസ് എന്നിങ്ങനെ നീണ്ടു പോകുന്നു ലിസ്റ്റ്. ഇതിനിടയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത ചില ആൾക്കാരെ പരിചയപ്പെട്ടു, രേവതി! ദേവസുരം, രാവണപ്രഭു എന്നീ രണ്ടു സിനിമൾ എല്ലാവരും ശ്രീ.മോഹൻലാലിനെ കാണാനായി കണുംബോൾ ,ഞാൻ രേവതിയുടെ മുഖഭാവങ്ങൾ നോക്കിയിരിക്കാറുണ്ട്. എത്ര വട്ടം കണ്ടു എന്നതിന്റെ കണക്കും ഇന്നില്ല. രേവതി തന്നെയാണോ എന്നു ഇന്നും ഒരു സന്തേഹം ഉണ്ടെങ്കിലും, അവരെന്നു കരുതി, ഒന്നു രണ്ടു മെസ്സേജുകൾ കീട്ടിയതിൽ ഫെയ്സ് ബുക്കിനു നന്ദി. പിന്നെ അഞ്ചലി മേനോൻ, ഒരു സിനിമാനടിയെക്കാൾ സുന്ദരിയായ സംവിധായക.എന്റെ ഏതൊരു ചോദ്യത്തിനും ഉടനടി മറുപടി തരുന്നു, ഏറ്റവും ‘സിമ്പിളായ’ ഒരു സുഹൃത്ത്. ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ധാരാളം പേർ. എന്നാൽ സമയം കൊല്ലിയായി ഫെയിസ്ബുക്കിനെ കാണുന്നവരും ഇല്ലാതില്ല.അവർ നമ്മളെയും അതിപോലെ കരുതുന്നു എന്നെനിക്കും തോന്നിയാൽ ഞാൻ സ്വയം അവിടെനിന്ന് ഇല്ലാതാവുന്നു. എന്റെ ലേഖനങ്ങൾക്ക് ബ്ലോഗുകളിലെപ്പോലെ തന്നെ ധാരാളം വായനക്കാർ ഇവിടെയും എനിക്കുണ്ട് എന്നും, ആത്മാർത്ഥമായി എനിക്ക് വിമർശനങ്ങൾ തരുന്നവരും ഉണ്ടിവിടെ.എന്റെ എല്ലാ സങ്കറ്റങ്ങളും പങ്കുവെക്കുന്ന യാസ്മിന്റെ പേരിവിടെ പറയാതെ വയ്യ!! എന്റെ യാത്രകളും,ബ്യൂട്ടിപാർളർ യാത്രമളുടെ കൂട്ടുകാരി. ഒരു നല്ല സുഹൃത്ത് എന്ന് ലേബൽ എനിക്കെന്നും പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ പഠിപ്പിച്ചുതന്നെ യാസ്മിൻ. പിന്നെ ശ്രീജ, ഇവെരെയെല്ലാം ഫെയിസ്ബുക്കിൽ ഞാൻ കൂടെക്കൊണ്ടുവന്നു.

സൌഹൃദത്തിനും, മുഖവും ശബ്ദവും പരിചയത്തിനു ഒരു അളവുകോളല്ല എന്നു തീരുമാനിക്കുന്ന ഇന്റെർനെറ്റ്.എനിക്കു ഇന്നു ഒർക്കാനും സഹായിക്കാനു തയ്യാറായ ധാരാളം പേർ. സ്കൂളും കോളേജും തന്നതിലും കൂടുതൽ വൈവിദ്ധ്യതയുള്ള ആൾക്കാരും ധാരാളം എനിക്കു നേടിത്തന്നു. ഇനിയും വീണ്ടും കൂടുതൽ സുഹൃത്തുക്കൾ എനിക്കു കിട്ടും എന്ന പ്രതീക്ഷ ഇനിയും തീർന്നിട്ടില്ല.

മനസ്സിന്റെ മരണം

2011-03-19T15:51:00.000+03:00

ഒരു വിമർശനം കേട്ടാൽ എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കും?എഴുത്തു ശൈലിയെപ്പറ്റി, എഴുതുന്ന ആളിന്റെ വായാനാ വൈഭവം, എന്നു വേണ്ട ,വാക്കുകളാൽ പ്രതികരിക്കപ്പെടാത്ത ഒന്നും തന്നെയില്ല എന്നു വെയ്ക്കാം.

വിഷമം ഉണ്ടാകും, എന്നു തന്നെ കരുതുക.....എന്നാലും,തിരുത്താൻ നോക്കും,കൂടുതൽ ശൈക്തിയോടു കൂടി എഴുതാൻ തന്നെ ശ്രമിക്കും എന്നതാണ് സാധാരണയായി എഴുത്തിനോടു സ്നേഹമുള്ളവർ ചെയ്യുക എന്നു തന്നെ തോന്നുന്നു.നല്ല വിമർശനം ആല്ലെങ്കിൽ ,അപ്രതീക്ഷിതവും,പിന്നെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആളും പറഞ്ഞാലൊ??അതിനും ഏതാണ്ട് ഒരെ മറുപടിതന്നെയാവും എല്ലാവരും പറയുക,ഒരഭിപ്രായമായി ചോദിച്ചാൽ!! ശരിക്കും വിഷമം ഉണ്ടാകും, എന്നാലും,കാര്യമാക്കണ്ട,വിമര്‍ശനം രണ്ടു വിധത്തിലുണ്ട്.

ചിലര്‍ ഇഷ്ടമുള്ളവരെ ഗ്ലോരിഫ്യ് ചെയ്യും, ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെ താക്കാന്‍ നോക്കും,അത് ക്രിടിക്‌നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.

എന്നാൽ കവിതകളെ സ്നേഹിച്ച എനിക്ക് 2011 കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ അവാർഡാണ് ഈ താഴെ കാണുന്ന വരികൾ.!എന്റെ മനസ്സിലെ വാക്കുകളാൽ ഞാൻ വരച്ചെടുത്ത കവിതാ ചിത്രങ്ങൾ ഇത്ര കണ്ട് അരോചകമായിരുന്നോ!!!!!ഇത്ര പാതകം ഞാൻ ചെയ്തോ എന്റെ കവിതകൾ കൊണ്ട്?ആർക്കറിയാം, ഒരു പക്ഷെ ഇതെന്റെ മനസ്സിന്റെ പൂർണ്ണമായ മരണം ആയിരിക്കാം.

എന്റെ എല്ലാ കവിതകളും വായിച്ചത് മികച്ച കവികളാണ്.ബ്ലോഗ് ലോകത്തും സമാന്തര മാസികകളിലും പ്രശസ്തർ‍.എന്റെ പേര് വക്കാതെ,ആരാണ് എഴുതിയത് എന്ന് പോലും പറയാതെ ആയിരുന്നു അവരെക്കൊണ്ട് വായിപ്പിച്ചത്.4 കവികളും 2 കവയത്രികളും ആണ് വായിച്ചവർ...ഒരാള്‍ ഒറ്റ വാക്കില്‍ “ഇതില്‍ കവിതയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു ,മറ്റ് മറുപടികള്‍ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.

കവി - 1

ഈ കവിതകളില്‍ എഴുത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലുള്ളപതിവു വേദനകള്‍ മാത്രം.കൂടാതെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഉപരിപ്ലവമായകുറെ പ്രശ്നങ്ങളും. ഒരു പാടു വായിക്കുകയും കവിതയെകുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളും വായിക്കാതെ നിവൃത്തിയില്ല. അങ്ങിനെ ചെയ്യുക.

കവി - 2

കുറച്ചു കവിത വായിച്ചു 25 വർഷം പിന്നിലേക്കു പോയി ,മുഴുവൻ വായിക്കനുള്ള ത്രാണിയില്ല, ഒറ്റ വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ അറു ബോറൻ.....ഇതാന്നു എന്റെ അഭിപ്രായം.

കവി - 3

കവിതകള്‍ വായിച്ചു. ഒരു സ്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥി പോലും ഇന്ന് ഇതിലും നിലവാരമുള്ള കവിതകളെഴുതും.കവിയുടെ വായനയുടെ കുറവ് കവിതകളില്‍ നല്ല പോലെ അറിയുന്നുണ്ട്. തന്റെ പ്രൈമറി ക്ലാസുകളില്‍ പഠിച്ചിരുന്നതാണ് ഇന്നും കവിത എന്ന ലേബലില്‍ ഇറങ്ങുന്നത് എന്ന മൂഢസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഈ കവിതകളുടെ രചയിതാവ്. പല കവിതകളും എടുത്തുകൊണ്ട് വിലയിരുത്തുകയാണെങ്കില്‍ ഒരുപാട് പ്രശ്നങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാവും. ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങള്‍ ചെയ്താല്‍ പ്രസാദക വിഭാഗത്തിനു എന്തായാലും നല്ല ഒരഭിപ്രായമായിരിക്കില്ല വായനക്കാരില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുക എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്.

കവയത്രി - 1

വായിച്ചു..എനിക്ക് ബോധിച്ചില്ല..വരികള്‍ ധാരാളമുണ്ട്..പക്ഷെ അവയില്‍ കവിതയുള്ളതായി തോന്നിയില്ല..

കവയത്രി - 2

കാലഘട്ടത്തിന് അനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റം എല്ലാത്തിലുമെന്ന പോലെ കവിതയിലും അനിവാര്യമാണ്. എഴുത്തിലും വായനയിലും ക്രമാനുഗതമായ മാറ്റം ഒരേ സമയം സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ അവ പരസ്പരം പൂരകങ്ങളാകാതെ വയ്യ. ഈ അനിവാര്യത ഈ കവിതകളില്‍ എത്രത്തോളമുണ്ട് എന്നത് സംശയമാണ്. പ്രമേയ പരമായി പുതുമകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതിരിക്കെത്തന്നെ ആവിഷ്കാരം കൊണ്ട് വായനയുടെ ശ്രദ്ധയും അടുപ്പവും പിടിച്ചുപറ്റാറുണ്ട് ചില കവിതകള്‍ . പക്ഷെ പലരും നടന്ന് പഴകിയ വഴികളിലൂടെ തന്നെയാണ് ഈ കവിതകളും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കവിയുടെതായ ഒരു ഇടുങ്ങിയ ഇടം മാത്രമേ കവിതയ്ക്കുള്ളില്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ. വായനയ്ക്ക് വിശാലമായ ഒരു കാന്‍വാസ്‌ നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല, കവിത എത്രത്തോളം വായനക്കാരന് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നതും സംശയമാണ്. ഏതാണ്ട് എല്ലാ കവിതകളും ഒരേ അച്ചില്‍ വാര്‍ത്തെടുത്തത് പോലെ തോനുന്നു. കവിതയുടെ വിഷയങ്ങള്‍ക്ക്‌ അനുയോജ്യമായ ക്രാഫ്റ്റ് കണ്ടെത്തുന്നതില്‍ സംഭവിച്ച പരാജയം ആണ് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബാധിച്ചത് എന്ന് തോന്നുന്നു. കാല്‍പ്പനികതയുടെ അതിപ്രസരവും അതിന് പരമ്പരാഗത താള നിബദ്ധതയുടെ കൈ കോര്‍ക്കലും പല കവിതകളുടെയും ശക്തി ചോര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു. നാഴികയ്ക്ക് നാല്‍പ്പതു കവിതകള്‍ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് വായനക്കാരന് കൂടെ കൊണ്ടുപോരാന്‍ എന്തെങ്കിലും അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന കവിതകള്‍ എത്രയെണ്ണമുണ്ടെന്ന് ഓരോ കവിയും ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഇത്രയും ദിവസം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന ഒരു വലിയ സ്വപ്നം ഇതോടെ ഇല്ലാതെയായി, ഞാൻ ആരും അല്ല, കവിത എല്ലാവർക്കും വഴങ്ങില്ല, വാക്കുകളുടെ കൂടിച്ചേരൽ കവിത അല്ല. അതു മറ്റുള്ളവരെ ബോറടിപ്പിക്കുകയും, സമയം കൊല്ലുകയും, ഏറ്റവും കൂടുതലായി നല്ല നല്ല പ്രസാദകർക്ക് , എന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ വിനയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു മരണം,അതൊഴിവാക്കാൻ വയ്യ,ശരീരത്തിനു മരിക്കാൻ വയ്യ,അതിനു ബന്ധങ്ങളും ബന്ധനങ്ങളും ഉണ്ട്.മനസ്സ് എന്റേതു മാത്രം ആണ്. അതിന്റെ മരണവും, സന്തോഷവും, സങ്കടവും, നൈരാശ്യങ്ങളും ഞാൻ മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി. അതെനിക്കാരുമായി പങ്കുവെക്കേണ്ടി വരില്ല, ഇനി ഒട്ടു വരികയും ഇല്ല.

വിമ്മിഷ്ടം സഹിക്കാൻ വയ്യ,നെഞ്ചു വേദനയെടുക്കുന്നു, ശ്വാസം നേരെ വലിക്കാൻ വയ്യാതെ, നെഞ്ചും തിരുമി ഞാൻ ചെരിഞ്ഞു വീഴുന്നു. കുഴഞ്ഞു വീഴുന്ന എന്നെ താങ്ങിപ്പിടിക്കാനായി ഒരു കൈകളും ഓടിയെത്തിയില്ല.ആരും ഇല്ലാത്ത ഇരുട്ടിലേക്കു ഞാൻ വീണിറങ്ങി. ഭാരമില്ലാത്ത ഏതോലോകത്തേക്കു ഞാൻ പറന്നകന്നു. മനസ്സ് എന്ന ഭാരം എന്നന്നേക്കും എന്റെ ശരീത്തിൽ നിന്നും വിട്ടകന്നു. ഞാൻ എന്ന ശരീരത്തെ വീട്ടകന്നു പോകാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തെ എന്റെ മനസ്സ്. വിട്ടകലുബോഴും ഒരു വട്ടം , പലവട്ടം തിരിഞ്ഞു നോക്കി മറഞ്ഞു, എന്നന്നേക്കുമായി.

മാത്തുക്കുട്ടിച്ചായന്‍ -ഇന്ത്യന്‍ പത്രലോകത്തിന്റെ അതികായന്‍

2010-08-01T11:00:00.005+03:00

മലയാള മനോരമ പത്രാധിപര്‍ ശ്രീ.കെ.എം മാത്യു(93)അന്തരിച്ചു.ഇന്ന് പുലര്‍ച്ചെ കോട്ടയത്തുള്ള വസതിയിലായിരുന്നു അന്ത്യം.തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയോടെ കോട്ടയത്ത് മലയാള മനോരമ ഓഫീസില്‍ മൃതദേഹം പൊതുദര്‍ശനത്തിന് വെച്ച ശേഷം ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് നാല് മണിക്ക് കോട്ടയം പുത്തന്‍പള്ളി സെമിത്തേരിയില്‍ സംസ്‌കാരം നടക്കും.

കോട്ടയത്തിന്റെ പ്രഥമ പൗരന്‍ ആരാണെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ സംശയലേശമെന്യേ ആരും പറയും,ശ്രീ.കെഎം മാത്യു എന്ന്‌, എന്നാല്‍ അടുപ്പമുള്ളവര്‍ മാത്തുക്കുട്ടിച്ചായന്‍ എന്നു വിളിക്കുന്നു. തൊണ്ണൂറുകാരനായ കെഎം മാത്യു അന്നും ഇന്നും പ്രിന്‍സ്‌ ചാമിംഗ്‌ തന്നെ ആയിരുന്നു.ആര്‍ക്കും തന്നെ വിചാരിച്ചാല്‍ കെഎം മാത്യുവിനെയും മലയാള മനോരമയെയും പിന്നിലാക്കാന്‍ പറ്റില്ല.മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ കൊച്ചുപട്ടണമായ കോട്ടയത്തുനിന്നാരംഭിച്ച മലയാള മനോരമ പത്രത്തില്‍ നിന്നും വിവിധ ഭാഷകളിലായി നാല്‍പ്പത്തിയാറ്‌ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുണ്ട്‌.കൂടാതെ മനോരമ വിഷന്‍ എന്ന വാര്‍ത്താ ചാനലും പുരോഗമന പാതയിലാണ്‌.ഇതിന്റെയെല്ലാം അമരക്കാരന്‍ കെഎം മാത്യു ആണ്‌.കോട്ടയത്ത്‌ എന്തു സംരംഭം ആരംഭിച്ചാലും അതിന്‌ ശ്രീ.കെഎം മാത്യുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകണം എന്നാഗ്രഹിക്കാത്തവരായി ആരുമില്ല.

ഇന്ത്യയിലെ വെറും മൂന്ന്‌ ശതമാനം ആളുകള്‍ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന മലയാള ഭാഷയില്‍ ഇറക്കുന്ന മലയാള മനോരമയ്‌ക്ക്‌ പതിനാറ്‌ ലക്ഷത്തിലധികം വരിക്കാരെ സൃഷ്‌ടിക്കണമെങ്കില്‍ അതിന്‌ പിന്നിലുള്ള ശ്രമവും ശ്രദ്ധയും വൈവിധ്യവല്‍ക്കകരണവും എല്ലാം അതിവിപുലമായിരിക്കണം.പുതിയ ആശയങ്ങള്‍ സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറായ മഹാനായ എഡിറ്ററാണ്‌ ശ്രീ.കെഎം മാത്യു.

‌1917 ല്‍ മനോരമ ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ ശ്രീ.കെ.സി മാമ്മന്‍ മാത്യുവിന്റെയും കുഞ്ഞന്നാമ്മയുടെയും ഏട്ടാമത്തെ മകനായി ജനിച്ച ശ്രീ.കെ.എം മാത്യു1954 ലാണ്‌ മനോരമയുടെ മാനേജിംഗ്‌ എഡിറ്ററായി ചുമതലയേറ്റത്‌.1973 ല്‍ അദ്ദേഹം ചീഫ്‌ എഡിറ്ററായി.മദ്രാസ്‌ ക്രിസ്റ്റ്യന്‍ കോളേജില്‍ നിന്നു ബിരുദം നേടി, മനോരമയുടെ സാരഥ്യം ഏറ്റെടുത്തതിനു ശേഷം നിരന്തരം സേവനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിരുന്ന ശ്രീ.കെഎം മാത്യു ഏവര്‍ക്കും പ്രചോദനം നല്‍കിയിരുന്നു.1998 ല്‍ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മഭൂഷണ്‍ ലഭിച്ചു.1996ല്‍ ബി.ഡി ഗോയങ്ക അവാര്‍ഡ്.1997ല്‍ പ്രസ് അക്കാദമി അവാര്‍ഡ് എന്നിവയ്ക്കും അര്‍ഹനായിട്ടുണ്ട്.1991ല്‍ ഫൗണ്ടേഷന്‍ ഓഫ് ഫ്രീഡം ഓഫ് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ പുരസ്‌കാരം,1992 ല്‍ നാഷണല്‍ സിറ്റിസണ്‍സ് പുരസ്‌കാരം എന്നിവ ലഭിച്ചിരുന്നു.

ഈവര്‍ഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആത്മകഥയുടെ ടൈറ്റില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. എട്ടാമത്തെ മോതിരം ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികള്‍ രസാവഹമായി ചിത്രീകരിച്ച്‌ ഒരു ദേശത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥനം.എട്ടാമത്തെ മോതിരം എന്നു വെച്ചാല്‍ അപ്പച്ചന്‍, ശ്രീ.കെ.സി.മാമ്മന്‍ മാപ്പിള,അമ്മച്ചിയുടെ സ്മരണക്കായി അവരുടെ സ്വര്‍ണ്ണാഭരണങ്ങള്‍ ഉരുക്കി9 മക്കള്‍ക്കും വീതിച്ചു കൊടുത്തതില്‍ നിന്നും,എട്ടാമനായ മാത്യുവിനു കിട്ടിയത്‌. ഓര്‍ത്ത്‌ഡോക്സ്-യാക്കോബായ വിഭാഗങ്ങളുടെ തര്‍ക്കം,രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളോടുള്ള നിലപാടുകള്‍ പല പ്രഗല്‍ഭ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും ജീവനക്കാരുടെയും മനോരമയുമായുള്ള ബന്ധം,മനോരമയുടെ ആധുനികവല്ക്കരണം, പ്രൊഫഷണല്‍ സമീപനം ഒക്കെ ഈ പുസ്തകത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.ഭാര്യയായ ശ്രീമതി.കെ എം മാത്യു വിനെക്കുറിച്ച്‘അന്നമ്മ‘ എന്ന പുസ്തകവും അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മലയാള മനോരമ പത്രാധിപര്‍ കെ എം മാത്യുവിന്റെ വേര്‍പാടില്‍ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ-സാംസ്‌കാരിക രംഗത്തെ പ്രമുഖര്‍ അനുസ്മരിച്ചു.ഒരു വലിയ മനസ്സിന്റെ ഉടമയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.പല ഉന്നതവ്യക്തികളുമായി,എല്ലാ തുറയിലും ഉള്ളവരുമായി വളരെ അടുത്ത വ്യക്തിബന്ധവും അദ്ദേഹവുമായുണ്ടായിരുന്നു.ആധുനിക വീക്ഷണവും നേതൃപാടവുമാണ് പത്രാധിപര്‍ എന്ന നിലയില്‍ ശ്രീ.കെ എം മാത്യുവിനെ ശ്രദ്ധേയനാക്കിയത്.ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായിരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം കാണിച്ച എളിമയാണ്,അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ അംശം.അതിനോടുകൂടി പരിചയപ്പെടുന്ന എല്ലാവരോടും ഉള്ള സ്‌നേഹവും സൗഹൃദമനോഭാവവും ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രത്യേകത.വിവിധ മേഖലകളിലെ നിരവധി പേര്‍ അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിച്ചു.

അക്ഷയതൃതീയ ദിനം

2010-05-16T14:38:00.002+03:00

സ്നാനം, ദാനം, തപോ, ഹോമഃ

സ്വാധ്യായഃ പിതൃതർപ്പണം,

യദസ്യാം ക്രിയതേ കിഞ്ചിത്

സർവം സ്യാത്തദിഹാക്ഷയം.

2010ലെ മെയ് 16 നാണ് ഈ വര്‍ഷത്തെ അക്ഷയതൃതീയ. വൈശാഖമാസത്തിലെ വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ തൃതീയ അതായത് മേടമാസത്തിലെ കറുത്ത വാവുകഴിഞ്ഞു വരുന്ന തൃതീയ. കേരളീയര്‍ മുമ്പ് അക്ഷയതൃതീയയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതൊരു ഉത്തരേന്ത്യന്‍ പുണ്യദിനമായിരുന്നു. ഇത്തവണ ഞായറാഴ്ചയാണ് അക്ഷയതൃതീയ. വൈശാഖമാസത്തിലെ അക്ഷയതൃതീയ ദിനത്തില്‍ സ്വര്‍ണവും സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങളും വാങ്ങുന്നതും ധരിക്കുന്നതും ഐശ്വര്യം പ്രദാനം ചെയ്യുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

രാവിലെ എഴുനേറ്റ് കുളിച്ച്, 5 തിരിയിട്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ മുന്നില്‍ നിലവിളക്ക് കത്തിക്കുന്നു. സന്ധ്യക്കും സ്തോത്ര ജപങ്ങളോടെ നിലവിളക്ക് തെളിച്ച് ലക്ഷ്മീ സ്തോത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുക. ഈ ദിവസത്തില്‍ ശത്രുക്കളേയോ , വരോധം ഉള്ളവരെയോ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്, പ്രാര്‍ഥീച്ചാല്‍ എല്ലാ വിരോധവും മാറി സമാധാനം ഉണ്ടാവും എന്നാണ് വിശ്വാസം.ജിവിതത്തില്‍ അഭിവൃത്തി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവര്‍ വാങ്ങുന്നതും ലഭിക്കുന്നതും അഭിവൃത്തിപ്പെടും എന്നും ആണ് ഫലത്തില്‍ കാണുന്നത്. അക്ഷയ എന്നാല്‍ ക്ഷയിക്കാത്തത് തൃതീയ എന്നാല്‍ മൂന്നമത്തെത് എന്നാണ് അര്‍ഥം.ഇന്നത്തെ മുഴുവന്‍ സമയവും ശുഭമുഹൂര്‍ത്തമാണ്. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തിന് കാത്തിരിക്കണ്ട എന്നര്‍ത്ഥം.പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങുന്നതിന് ഇത്രയും നല്ല ശുഭമൂഹൂര്‍ത്തം വേറെ കിട്ടാനില്ല

അക്ഷയതൃതീയ നാളില്‍ ചെയ്യുന്ന സദ്കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ഫലം ക്ഷയിക്കില്ല എന്നൊരു വിശ്വാസവും പുരാണകാലം മുതല്‍ക്കു തന്നെയുണ്ട്. അന്ന് ദാനധര്‍മ്മാദികളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നത് പുണ്യമായി കരുതുന്നു. ഐശ്വര്യ ദേവതയുടെ കടാക്ഷം കൊണ്ട് ഈ ദിവസം വാങ്ങിയ വസ്തു ക്ഷയിക്കില്ലെന്നും അതു ദിനം പ്രതി ഏറിവരുമെന്ന വിശ്വാസം.ജീവിതത്തില്‍ അഭിവൃത്തി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരുടെ കാംഷിക്കുന്നവരുടെ ദിനമാണ് അക്ഷയതൃതി.

കൊല്ലം മുഴുവനും ഐശ്വര്യക്കൂമ്പാരം കിട്ടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരും രഹസ്യമായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാത്തവരും കുറവാണ്. അക്ഷയതൃതീയ ദിവസത്തിന് മറ്റു ചില പ്രത്യേകതകള്‍ കൂടിയുണ്ട്. വര്‍ഷത്തിലെ ഏറ്റവും ശുഭകരമായ അക്ഷയതൃതീയ ദിനത്തിലെ 24 മണിക്കൂറും ശുഭകരമാണ്. സത്യയുഗത്തിന്റേയും ത്രേതായുഗത്തിന്റേയും തുടക്കും കുറിക്കുന്ന ബൈശാഖ് ഷുവിത്രദീയയാണ് ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ അക്ഷയതൃതീയ. പരാശക്തി ഭൂമിയില്‍ അവതരിച്ചതും മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരമായ പരശുരാമന്റെ ജനനവും ഈ ദിനത്തിലാണെന്ന് പുരാണങ്ങള്‍ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഉപവാസങ്ങളും ദാനധര്‍മ്മങ്ങളും നടത്തിയാണ് പലനാടുകളിലും അക്ഷയതൃതീയ ആചരിക്കുന്നത്.മേടമാസത്തിന്‍റെ അമാവാസി ദിനത്തിന്‍റെ മൂന്നം നാളാണു അക്ഷ്യതൃതിയായി വരുന്നത്. അക്ഷയപാത്രം പോലെയാണ് ഈ ദിവസത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്. എന്തു വാങ്ങിയാലും അത് ഇരട്ടിക്കും എന്നാണ് വിശ്വാസം. വിഷ്ണുവിന്‍റെ അവതാരമായ പരശുരാമന്‍ പിറവിയെടുത്തതും അക്ഷയതൃതിയിലാണ്.

എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും എന്നെ ഒരിക്കലെങ്കീലും കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ക്കും മറ്റും എല്ലാം സകലവിധ ഏശ്വര്യങ്ങളും ദൈവാനുഗൃഹവും, കരുണയും ,ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാവരോടും ദയ തോന്നാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടാവട്ടെ. എനിക്കു ശത്രുതയോ, ദേഷയമോ തോന്നിയിട്ടുള്ള എല്ലാവരോടും ഞാന്‍ ഇന്നെ ദിവസത്തോടെ ക്ഷമിക്കുന്നു. സ്നേഹം മാത്രം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാവട്ടെ.

വാലെന്റൈൻ സ്വപ്നം

2010-02-14T08:48:00.005+03:00

ഏതോകാലത്ത് എന്നോ എവിടെയോ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന വാലെന്റൈൻ.....ജ്യോതിയുടെ ബ്ലോഗിൽ നീന്നുള്ള വിവരണത്തിനോടു കടപ്പാട്............ആരാണീ സൈന്റ് വാലന്റൈൻ? എന്താണു അദ്ദേഹം ഇത്രയും ആരാദ്ധ്യനാകാൻ കാരണം?.ഈ ആഘോഷം കൊണ്ടു പ്രണയത്തിന്റെ ബാഹ്യപ്രകടനം കൊണ്ടു എന്താണു യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിയ്ക്കപ്പെടുന്നതു?റോമൻ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ക്ലോഡിയസ് രണ്ടാമൻ സൈനികർക്കു വിവാഹം പാടില്ലെന്നു നിയമമുണ്ടാക്കിയ ഒരു കാലത്തു ആ ആജ്ഞയെ ധിക്കരിച്ചു അതി രഹസ്യമായി കമിതാക്കളുടെ വിവാഹം രഹസ്യമായി നടത്തിക്കൊടുത്തു ആ കാരണം കൊണ്ടു തന്നെ ജയിലിലടയ്ക്കപ്പെടുകയും റോമൻ പഗാനിസത്തിലേയ്ക്കു മതപരിവർത്തനം ചെയ്യാനാവശ്യപ്പെട്ട ചക്രവർത്തിയെ ക്രിസ്തുമതാനുയായിയാക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കുകയും ചെയ്ത പുരോഹിതനായിരുന്നു വാലെന്റൈൻ.തന്റെ വിശ്വാസ്ത്തിന്റെ തെളിവെന്നോണം തൂക്കുമരത്തിലേറ്റുന്നതിനു മുൻപായി ജയിലറുടെ അന്ധയായ മകൾക്കു പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ കാഴ്ച്ചശക്തി കൊടുത്ത ഈ പുരോഹിതൻ തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിലെ ഏതു തടസ്സവും മാറ്റിത്തരുമെന്ന ഒരു വിശ്വാസമായിരിയ്ക്കണം ഇദ്ദേഹത്തെ പ്രണയികളുടെ സ്വന്തം ദൈവമാക്കി മാറ്റിയതു.അദ്ദേഹം തനെ പ്രേമഭാജനത്തിനായി?)എഴുതിയ “ഫ്രം യുവർ വാലെന്റൈൻ”എന്ന ഒരു കുറിപ്പിനെയാണു ആദ്യ വാലെന്റൈൻ ആശംസാ സന്ദേശമായി ഇന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതു.ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതി,ചുവന്ന നിറം,പൂക്കൾ,ചോക്കളേറ്റ് എന്നിവയൊക്കെ യാണു കൈമാറപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളിൽ കാണാനാകുന്നതു.

ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വാലന്റൈൻ പ്രണയം നമ്മുടെ നാ‍ട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ,എല്ലാത്തിനും ഇടം കോലിടുന്ന,ശിവസേനക്കു പ്രശ്നം!!പ്കെളവന്റെ ചൊറിച്ചിൽ,ഷാരുഖ് ഖാൻ സിനിമയുണ്ടാക്കിയാൽ, ചൊറിച്ചിൽ എന്നില്ല, എല്ലാത്തിനും കടി തന്നെ,ഇവനൊന്നും ചത്തൊടുങ്ങി പോകാറായില്ലെ!! ഇതൊന്നും വേണ്ട പ്രണയം കടലിൽക്കൂടെ ഒഴുകിയെത്തി എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന കൊച്ചിയിലും ചൊറിച്ചിലിനു കുറവൊന്നും ഇല്ല.സ്നേഹം,പ്രേമം,ഇഷ്ടം ഇതുമാത്രമാണ്.അല്ലാതെ ആരും ആരുടെയും കുടുംബസ്വത്തിലൊ,ആധാരത്തിലൊ ഒന്നും കൈകടത്താൻ വന്നില്ല എന്നിട്ടും,എല്ലാത്തിനും ഇടംകോലിടാനും,ഒരു നല്ല ദിവസത്തെ ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ ജാതിയുടെ പേരിൽ, സംസ്കാരത്തിന്റെ പേരിൽ വളച്ചൊടിച്ച് ഓരൊ എടാകൂടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നു.രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ കരുനീക്കം മനസ്സിലാക്കാം,എന്തെങ്കിലും മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടാകാം.ഇതെല്ലാം കണ്ടു ചാടിപ്പുറപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ!!നമുക്കെന്തിനാ വാലെന്റൈൻ??ഇതാരാ വാലെന്റൈൻ?? ഇതിന്റെ പേരിൽ കുറെ കാശുകളയാൻ!!ഒരു ദിവസം സ്നേഹത്തിനായി മാറ്റിവെക്കിന്നതിൽ തെറ്റില്ല,അതിനായി മിനക്കെട്ട് പ്രത്യേകമായി തയ്യാറെടുപ്പുകളോടെ തന്നെ,സ്നേഹം പ്രകടമാക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല,വളരെ നല്ല കാര്യം.

സ്നേഹം എന്നതിനു കമിതാക്കൾ തമ്മിലുള്ള പ്രേമം എന്ന്മാത്രമല്ല അർത്ഥം. സ്നേഹം ആർക്കും എവിടെയും,ഏതുവിധത്തിലും പ്രകടിപ്പിക്കാവുന്നതാ‍ണ്.അതിനു പ്രത്യേകമായി ഒരു ദിനം എന്നതും, പിറന്നാളാഘോഷവും, വെഡ്ഡിം ആനിവേഴ്സറി,പള്ളിപ്പെരുനാളും,കുടുംബയോഗം, എന്നതുപോലെ ഒരു തയ്യാറെടുപ്പ്. അനിയൻ ചേച്ചിയെയും,സഹോദരൻ സഹോദരനെയും,സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനെയും വാക്കുവാക്കിന് വെട്ടിമുറിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന ഈ കാലത്ത്, സ്നേഹത്തിനായി ഒരു ദിനം വളരെ നല്ലതാണ്
മറ്റുള്ളവരുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ,അതിന്റെ വൈവിദ്ധ്യമായ നിറങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെയും കണ്ണിലൂടെയും കടന്നു പോകുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും, മനസ്സിൽ ആരെയങ്കിലും ഒന്നു നിനച്ചാൽ അതു വാലന്റൈൻ ദിനമായി മാറി.

വീണ്ടും പ്രണയത്തിനു നമുക്ക്, ഒരു വിജയം കൂടി ,മാതൃഭൂമിലിലെ, ശ്രീരാജ് ഓണക്കുറിന്റെ ലേഖനം

“ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെ ലോകത്തായിരുന്നു ഉണ്ണിയെന്ന ജയേഷിനെ പാര്‍വതി കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ കീബോര്‍ഡില്‍ നിന്നു ഉതിര്‍ന്നുവീണ വാക്കുകളിലൂടെ പരസ്പരം കാണാതെ അവര്‍ സുഹൃത്തുക്കളായി. പതിയെ സൗഹൃദം പ്രണയത്തിന് വഴിമാറി. വിധി ഒരുക്കിയ അപകടത്തില്‍ കാലുകളുടെ സ്വാധീനം നഷ്ടപ്പെട്ടയാളാണ് ഉണ്ണിയെന്ന സത്യം ഇതിനിടെ പാര്‍വതി മനസ്സിലാക്കിയെങ്കിലും പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത കുറഞ്ഞില്ല.എല്ലാ എതിര്‍പ്പുകളേയും അവഗണിച്ച് പാര്‍വതി ഉണ്ണിയുടെ ജീവിതസഖിയായി കുഞ്ചരയ്ക്കാട് മനയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. 2006 ലായിരുന്നു അത്. തന്റെ ജീവിതം തന്നെ പ്രണയ സമ്മാനമായി നല്‍കിയ പാര്‍വതിക്ക് ഉണ്ണി വൈകാതെ ഒരു സമ്മാനം നല്‍കി. അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന പാര്‍വതിക്ക് മലയാള സാഹിത്യരചനകളും ലേഖനങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു വെബ്‌സൈറ്റ്“

എല്ലാവർക്കും എന്റെ വക സ്നേഹവും സഹകരണവും സന്തോഷവും,ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത,എന്നാൽ സ്നേഹിതരായ എന്റെ എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും വേണ്ടി, വാലെന്റൈൻ ആശംസകൾ

എന്റെ “Envionment Day"

2010-02-10T10:38:00.003+03:00

സ്കൂളില്‍ ഈ വര്‍ഷത്തെ “Envionment Day" ആഘോഷിക്കുന്നത്,എന്റെ പിറന്നാളിന്റെ അന്നാണ്,ജുണ്‍ 5. ഞങ്ങടെ റ്റീച്ചര്‍ അന്നത്തെ ദിവസം,ചാര്‍ട്ടും മറ്റും ഉണ്ടാക്കാന്‍,ക്ലാസ്സ് ‘മോണിറ്റര്‍ ആയ എന്നെ ആണ് ഏല്‍പ്പിച്ചത്.

ദക്ഷിണ്‍ ..... റ്റീച്ചര്‍ വിളിച്ചു, റ്റീച്ചറിന്റെ മേശക്കരികില്‍ ഞന്‍ വന്നു നിന്നു.

എന്താണ് “Envionment Day" അറിയാമോ? തിരിഞ്ഞ് എല്ലാവരോടുമായി..... റ്റീച്ചര്‍

ഞാന്‍ .... ഞാന്‍ ‍....... ഞാന്‍ , ചിലരൊക്കെ കൈ പൊക്കി.

എന്നാല്‍ ഹുമയൂണ്‍’ പറയൂ......റ്റീച്ചര്‍ ‍.

പാക്കിസ്ഥാനിയായ ഹുമയൂണ്‍,‘ഇവനെന്തറിയാം? ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതി!!!!

എന്നാന്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടവന്‍ പറഞ്ഞു.....’ഉസ് ദിന്‍ ഹം,ഹമാരാ മുല്‍ക് മെ, പൌദാ ലഗാത്ത

ഹെ, മാം.”(ആ ദിവസം നമ്മള്‍ നമ്മുടെ വീട്ടിലും മറ്റും, ചെടികള്‍ വെച്ചു പിടിക്കാറുണ്ട് റ്റീച്ചര്‍ )

വെരി ഗുഡ്” .....റ്റീച്ചര്‍ ‍. ഇനി ആര്‍ക്കെങ്കിലും അറിയാമോ? ....റ്റീച്ചര്‍,

ഞങ്ങടെ നാട്ടില്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്,ഒക്കെ,വെളുത്ത ഉടുപ്പിട്ട വലിയ വലിയ ആള്‍ക്കാര്‍,തൂത്തു വാരുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്, മനോഹരന്റെ വക, ഉത്തരം.

വെരി ഗുഡ്” . മനോഹര്‍ ‍....ഇരുന്നോളൂ,..റ്റീച്ചര്‍ ‍.

ഇന്നു മുതല്‍ നമ്മള്‍ ജുണ്‍ 5 വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍,പലതരം ചാര്‍ട്ടുകളും മറ്റും ഉണ്ടാക്കി ക്ലാസ്സില്‍ വെക്കും. എല്ലാവരും ഉണ്ടാക്കുന്നത്,ദക്ഷിണെ ഏല്‍പ്പിക്കുക....റ്റീച്ചര്‍.

നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാം.1972 യുണൈറ്റെഡ് നേഷന്‍സ് തുടങ്ങിയതാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ദിവസം,ലോകത്തിലെ പരിതസ്ഥിതി രക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി.അതിനു,മരുഭൂമിയെന്നോ,മഞ്ഞെന്നോ,കടലെന്നോ വ്യത്ത്യാസമില്ലാതെ,ഈ ഭൂമിയില്‍ ദൈവം നമുക്കു തന്നിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിനെയും,മരത്തെയും,കടലിനെയും,ആറും തോടും,കരയും,തീയും,പുകയും,എല്ലാം തെന്നെ സംരക്ഷിക്കനുള്ള ഒരു കടമ നമുക്കുണ്ട്.അത് മുന്‍കൂറായി ഒന്ന് ഓര്‍ത്ത്,നമ്മുടെ ഈ ലോകം തന്നെ,വൃത്തിയാക്കി സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു തയ്യാറെടുപ്പ് എന്നു പറയാം.

നിങ്ങള്‍ ഓരൊരുത്തരായി ഓരോ ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കുക,ഒരാള്‍ക്ക് കടല്‍,പിന്നെ ഒരാള്‍ക്ക്,മരുഭൂമി,മറ്റൊരാള്‍ക്ക് കര എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി തിരിച്ച്, ഇതുമായി ചേര്‍ന്നു പോകുന്ന ചിത്രങ്ങളും,പടങ്ങളും വെട്ടി ഒട്ടിച്ച്,ചാര്‍ട്ട് പോലെ ഉണ്ടാക്കണം.ഇതു നമ്മുക്ക് ക്ലാസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കാനാണ്.

തീരുന്നതു തീരുന്നതു , എല്ലാവരും ദക്ഷിണിന്റെ കയ്യില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കണം. കേട്ടോ? റ്റീച്ചര്‍ ‍............

പിന്നെ ചെറുതെങ്കിലും ഞങ്ങടെ ക്ലാസ്സിന്റെ മുന്‍പില്‍ ഒരു ചെറിയ പൂന്തോട്ടം ഞങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി. ഒരു കൊച്ചു കുന്നും,ഓരം ചേര്‍ന്ന് ഒരു കൊച്ചു പ്ലാസ്റ്റിക്ക് പാത്രത്തില്‍ കൊണ്ടൂവെച്ച വെള്ളം,ഒരു കുളം ആയി.പിന്നെ, അഫ്സലിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന ഒരു ചെറിയ മരത്തിന്റെ തൈ,ഞങ്ങള്‍ നടുക്കു നട്ടു,ചുറ്റും വെള്ളം ഒഴിക്കാനുള്ള ചാലും കോരി വെച്ചു.

എല്ലാ ദിവസവും ക്ലാസ്സില്‍ പെന്‍സില്‍ കൂര്‍പ്പിക്കുതിന്റെ ചീന്തലും മറ്റും ഞങ്ങള്‍ ഈ ചെറിയ മരത്തിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ ഇടും,വളമായി.എല്ല്ലാവരും എന്തെനിലും കുഞ്ഞു പൂച്ചെടിയുടെ അരികള്‍ ഒക്കെ കൊണ്ടു വരും. ചെറിയ ചെടികളും,പലരും, കൊണ്ടു വന്നു വെക്കാറുണ്ട്.എല്ലാം എന്നൊടു ചോദിച്ചു സമ്മതം വാങ്ങിയിട്ടേ നട്ടു നനക്കാറുള്ളു.പിന്നെ റ്റീച്ചര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,എല്ലാ ദിവസവും ചപ്പും വവറും കളഞ്ഞ്,വൃത്തിയാക്കണം എന്ന്.

വൃത്തിയും വെടിപ്പും ആയി സൂക്ഷിച്ചാല്‍ ഈ കൊച്ചു തോട്ടം പോലെ നമ്മുടെ ലോകവും നമുക്ക് സൂക്ഷിക്കാം എന്നാണ് നാം ഈ “world envionmental day“ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

ദക്ഷിണ്‍ തോമസ് ജോര്‍ജ്ജ്
ക്ലാസ്സ് 6 C,
ഇന്‍ഡ്യന്‍ സ്കൂള്‍ അല്‍ ഗുബ്ര
മസ്കറ്റ്,ഒമാന്‍.

മസ്കറ്റ്-മാമലനാട്ടിലെ രുചിയുടെ മാലപ്പടക്കം

2010-01-16T09:55:00.014+03:00

പച്ചിലകളുടെതണലും,പച്ചപുതച്ചു നിലക്കുന്ന വലിയ മലനിരകളും അവക്കിടയിൽ ഒതുങ്ങി പറ്റിച്ചേർന്നു കിടക്കുന്ന,ലോകപ്രസിദ്ധമായ പല ഹോട്ടലുകളും റെസ്റ്റോറന്റുകളും ഉണ്ട് ഒമാനിൽ.പല ഡിസ്ട്രിക്റ്റുകളായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ രാജ്യത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പിന്റെ തന്നെ പ്രധാനഭാഗമാണ് ഇവിടുത്തെ വൈവിധ്യമാർന്ന, അതിവിശിഷ്ടമായ ഭക്ഷണരീതിയും ആതിഥേയത്വവും. കഴിഞ്ഞ 8 വർഷമായി ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ല ഹോട്ടലിനുള്ള ‘Best Hotel ”അവർഡ് കിട്ടുന്നത്,മസ്കറ്റിലുള്ള ബാർ അൽ ജൈസ ഹോട്ടലിനാണ്. അത്യാധുനികതയിൽ,അടങ്ങിയ ഈ ഹോട്ടലിൽ ഇൻഡ്യൻ ഭക്ഷണം ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം തന്നെയാണ്.അൽ ബുസ്താൻ പാലസ് നിർമ്മിച്ചതു തന്നെ ജി സി സി, മീറ്റിംഗിനു വേണ്ടിയാണ്, സകലവിധ സുരക്ഷാ സന്നാഹങ്ങളോടും കൂടി GCC മീറ്റിംഗിനു വേണ്ടി 200 ഏക്കറിനുള്ളിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ് ഈ ഹോട്ടൽ.250 മുറികളടങ്ങുന്ന ഈ ഹോട്ടലിലെ ഇൻഡ്യൻ ബുഫെ,അതിവിഷിഷ്ടമാണ്.

ഏറ്റവുമധികം അനൌപചാരികതയും,ഔപചാരികമായും ഉള്ള എല്ലാത്തരം മീറ്റിംഗ് വിരുന്നുകളും മറ്റും നടക്കുന്ന, ഇൻഡ്യൻ മാനേജ്മെന്റിന്റെ കീഴിൻ നടക്കുന്ന റെസ്റ്റോറന്റാണ് മുംതാസ്സ് മഹാൾ. എല്ലാ നല്ല കംബനികളുടെയും ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗുകളും, വിരുന്നുകൾക്കും എല്ലാവരുടെ ആദ്യത്തെ
റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ പേരു പറയുന്നത് എപ്പോഴും മുംതാസ് മഹാളിന്റെ തന്നെയാണ്.കഴിഞ്ഞ 5 വർഷം ആയി, മസ്കറ്റിലെ ഏറ്റവും ‘ബെസ്റ്റ് റെസ്റ്റോറെൻഡ് അവാർഡ് കരസ്ഥമാക്കുന്ന, മനോഹരമായ കുന്നിൻ ചെരുവിൽ നീലാകാശത്തിന്റെ നീലിമയിൽ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മുംതാസ്സ് മഹാൾ.ഇൻഡ്യക്കാരും മലയാളികളും വെയിറ്റർമാരായും,മാനേജ്മെന്റ് ലെവലിലും ഉള്ള ആൾക്കാരുടെ താത്പര്യവും ആദിത്യമര്യാദയുടെ കീഴ്വഴക്കങ്ങളും വളരെ നല്ല രീതിയിൽ നമുക്കിവിടെ കാണാം.

ജീൻസ് ഗ്രിൽ-സുൽത്താൻ സെന്റർ പ്രത്യേകത മിഡിൽ ഈസ്റ്റേൺ ഏഷ്യൻ ആഹാരത്തിന്റെ ഒരു ഫ്യൂഷൻ ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്.എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും,ദോശ,ഇഡ്ഡലി, പലതരം ഓം പ്ലേറ്റ്,എല്ലാത്തരം നോർത്ത് ഇൻഡ്യൻ ആഹാരങ്ങൾ,കൂടെ എല്ലാത്തരം,ഇംഗ്ലീഷ് ആഹാരങ്ങളും ചൂടായി ബുഫേ സ്റ്റൈലായിഒരുക്കിവെച്ചിരിക്കും.ഓം ലെറ്റ്,ഗീ റോസ്റ്റ് ദോശ എന്നിവ,അപ്പോൾ തന്നെ തവയിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽത്തന്നെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നു.എല്ലാത്തരം ഇൻഡ്യാക്കാർക്കൊപ്പം തന്നെ,എല്ലാ ജാതിമതസ്ഥരും, രാജ്യക്കാരും പതിവായി‘ബ്രഞ്ച് ‘നായി,വെള്ളീയാഴ്ച രാവിലെ പതിവായി എത്തുന്ന സ്ഥലമാണിത്.

സ്പൈസി വില്ലേജ് ഇവിടുത്തെ ഏറ്റവും പഴയത് എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന റെസ്റ്റോറന്റുകളിൽ ഒന്നാണ്.ഒമാനിൽ എല്ലാ വില്ലേജുകളിലും ഇതിന്റെ ബ്രാഞ്ചുകൾ ഉണ്ട്.വലിയ ഓഫ്ഫിസുകൾക്ക് മെസ്സുകൾ,സ്ഥിരമായി വരുന്ന മീറ്റിംഗുകൾ,ബെർത്ത് ഡേ ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ,പല തരം പാർട്ടികൾക്ക് എന്നും വേദിയാവുന്ന റെസ്റ്റോറന്റുകളിൽ ഒന്നാണ് സ്പൈസി വില്ലേജ്.

റൂവിയുലുള്ള വുഡ്ലാൻഡ്സ് എന്ന റെസ്റ്റോറന്റ് എല്ലാ രാജ്യക്കാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു സ്ഥലം ആണ്. ഇൻഡ്യയിലെ എല്ലാത്തരം വിഭവങ്ങളും ഇവിടെ കിട്ടും എന്നുള്ളത് ഒരു പ്രത്യേകത തന്നെയാണ്. ബുക്കിംഗ് ഇല്ലാതെ ഇവിടെ റ്റേബിൾ കിട്ടാൻ പ്രയാസം ആണ്.ഒമാൻ കാണാനെത്തുന്നു വിരുന്നു കാർക്കും മറ്റും മിക്ക ഹോട്ടലുകാരുടെയും വിസിറ്റേഴ്സ് മെനുവിൽ പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരുക്കുന്ന പേരുകളിൽ ഒന്നാണ് വുഡ്ലാൻഡ്സ്.ഇവിടുത്തെ ബീഫ് ഉലർത്തിയത്-കേരളസ്റ്റൈൽ, ചിക്കൻ ചെട്ടിനാട് കറി,ചില പ്രത്യേക കേരള വിഭവങ്ങൾ വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. പ്രത്യേകമായി,കേരളം തമിഴ്നാട്,എന്നി വേണ്ടി മാത്രം ഇവിടെആഹാരത്തിനു വരുന്നവർ ഉണ്ട്.

അപ്പ്റ്റൌൺ സമ്മർകണ്ഡ്,ഗുജറാത്ത് ഭോജൻ ശാലയിൽ ഗുജറത്തി സ്റ്റൈലിലുള്ള എല്ലാത്തരം വിഭവങ്ങളും സുലഭമാണ്. വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ രുചിയുടെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങേയറ്റം സുഷ്മതയും, കൃത്യമായ രുചി വൈദധ്യവും പാലിക്കപ്പെടുന്നു. മസ്കറ്റിന്റെ ഒരു ഷോപ്പിങ് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ അരികിലായിട്ടാണ് അപ്പ് റ്റൌൺ എന്നത് ,ഇവിടെക്ക് ആഹാരത്തിനായി എത്തിന്നവരുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നത് ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യമാണ്.

വീനസ് റെസ്റ്റോറന്റ് എല്ലാവരുടെയും ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലം എന്നു വിളിക്കാവുന്ന,ചെറിയ ഭക്ഷണ ശാലയാണ്.എല്ലാത്തരം ദോശ,ഇഡ്ഡലി,ഉപ്പുമാവ്,പാവ് ബാജി,പൂരി മസാല എന്നു വേണ്ട എല്ലാത്തരം സൌത്ത് ഇൻഡ്യൻ ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നതിനാൽ എല്ലാവരുടെയും,വെള്ളിയാഴ്ച കാലത്തെ പ്രഭാതം മിക്കാപ്പോഴും ഇവിടെത്തന്നെയാണ്.ഉച്ചയൂണിനും,താലി മീത്സിനും ആയി ധാരാ‍ളം
പേർ സ്ഥിരമായി ഇവിടെ എത്താറുണ്ട്.ഇവിടെ അമ്പലത്തിൽ പോയി വരുന്ന എല്ലാ ചൊവ്വാഴ്ചകളിലും, വെജിറ്റേറിയൻ ഭക്ഷണത്തിനായി എത്തുന്ന വിജേഷും ഷബ്നവും,മകനും,ഒരു ദിവസം പോലും മറ്റൊരു റെസ്റ്റോറന്റിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാറെ ഇല്ല.തനിയെ താമസിക്കുന്നവരും, പ്രത്യേകിച്ച് ബാച്ചിലർമാരും അത്യധികം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു റെസ്റ്റോറെന്റ് ആണ് വീനസ്. സന്ധ്യക്കു ശേഷംമാത്രം തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്ന കബാബുകൾക്കായി ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം
തന്നെയുണ്ട്.

ശരവണഭവൻ വാക്കുകൊണ്ടും,ആഹാരം കൊണ്ടും തനി തമിഴ് ഭക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം ഉള്ള വെജിറ്റേറിയൻ റെസ്റ്റോറന്റ് ആണിത്.മസ്കറ്റിലെ റൂവിയിൽ,ഇൻഡ്യാക്കാർ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഏരിയായിലാണ് ശരവണഭവൻ.ഗൾഫിൽ മാത്രമല്ല,അമേരിക്ക,ഇംഗ്ലൺഡ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ ബ്രാഞ്ചുകൾ ഉണ്ട്.റൂവിലെ ഒട്ടുമുക്കാൽ ജനങ്ങളുടെയും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ്, ലഞ്ച്,6 മണിക്കുള്ള ഭക്ഷണം, ഡിന്നർ എന്നിവക്ക്,ഇത്തിരി ദൂരെ നിന്നും പോലും ഇവിടെ എത്തുന്നവർ ധാരാളം ആണ്. ഓഫീസ്സ് വിട്ട് വീട്ടിലേക്കു പോകും വഴി ഒരു ‘സ്നാക്ക്’ എന്ന പേരിൽ,പൂരി/മസാല, ബട്ടൂര/ചെന,ദോശ വട എന്നീ വിഭവങ്ങൾക്കായി ഇവിടെത്തെന്നെ,എത്ര കണ്ട് തിരക്കിലും എത്തുന്നവർ ഉണ്ട്.ഏറ്റവും അധികം
ആൾക്കാരെത്തുന്നത്,ഉച്ചക്കുള്ള പലതരം താലി മീൽസിനു വേണ്ടിയാണ്.ഓർഡർ ചെയ്ത് മിനിട്ടുകൾക്കകം,എത്തുന്ന ഇവിടുത്തെ ഭക്ഷണം രുചിയിലും,ഭാവത്തിലും,വൃത്തിയിലും, ഏതൊരു വീട്ടിലും കിട്ടുന്നു ഭക്ഷണത്തിനോടു കിടപിടിക്കുന്നതാണ്.

കാമത്ത് എന്നതും ഒരു ഗുജറാത്തി ചെയിൽ ഇൻഡ്യൻ റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ ഭാഗമാണ്. വിവിധ രുചിരസം പകരുന്ന ഫലൂഡ,ബർഫി,പേട,ഗുലാബ് ജാമുന്‍ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ മധുര പലഹാരങ്ങളും ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്. ഇതിനു പുറമെ,ദോശ,ഇഡ്ഡലി,വട,പലതരം ചപ്പാത്തി, റോട്ടി,എല്ലാത്തരം വെജിറ്റബിൾ കറികൾ,പനീർ ടിക്ക,വെജിറ്റബിൾ റ്റിക്ക,എന്നിങ്ങനെ,എല്ലാത്തരം വെജിറ്റേറിയൻ വിഭവങ്ങൾ ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്.വളരെ സഹൃദയരായ വെയിറ്റർമാരുള്ള കാമത്തിന്റെ എല്ലാവരുടെയും
പ്രിയപ്പെട്ട ബ്രാഞ്ചാണ് റെക്സ് റോഡിലുള്ളത്. തമിഴ്,ബ്രാഹ്മിൺ വിഭാഗത്തിൽ‌പ്പെട്ടവരായ,ബാലാജിയുടെയും ശോഭയും കുടുംബവും റൂവിലുള്ള അംബലത്തിൽ പോയി വരുന്ന വഴി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി സ്ഥിരമായി കയറുന്ന ഇടമാണ് കാമത്ത്.

റൂവി ഹൈസ്റ്റ്ടീറ്റിലെ പഞ്ചാബി ഡാബ എല്ലാത്തരം പഞ്ചാബി ആഹാരങ്ങളും ലഭിക്കുന്ന ഒരു റെസ്റ്റോറന്റ് ആണ്.പലതരത്തിലുള്ള ലെസ്സി,ഇവിടുത്തെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ പാനീയമാണ്. ചിക്കൻ തന്തൂരികൾ,പല വലുപ്പത്തിലും രുചിയിലൂം ലഭ്യമാണ്. തന്തൂരി റോട്ടി, പഴയരീതിയുലുള്ള തന്തൂർ ചൂളയിൽത്തന്നെ ചുട്ടെടുക്കുന്നു.എല്ലാത്തരം നോർത്തിൻഡ്യൻ താലി മീൽസും ഇവിടെ സുലഭമായി
ലഭിക്കുന്നു.ഡാബയിലെ എല്ലാവർക്കു ഒരുപോലെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു സ്വീറ്റ് ലെസ്സി ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു.

സ്വീറ്റ് ലെസ്സി

1. തൈര്- ½ കപ്പ്
2. പഞ്ചസാര – 4 റ്റേബിൾ സ്പൂൺ
3. പെരുംജീരകം- 1 റ്റീസ് സ്പൂൺ,പൊടിച്ചത്,
4. റോസ്സ് എസ്സൻസ്- 1/4 റ്റീസ് സ്പൂൺ,
5. എസ്സ് കഷണങ്ങൾ ആവശ്യത്തിന്
6. പുതിന ഇല – 2 അലങ്കരിക്കാൻ

പുതിന ഇല ഒഴിച്ച് ബാക്കി എല്ലാ ചേരുവകകളും ഒരു മിക്സിയിൽ അടിച്ചെടുക്കുക, ഒരു നീണ്ട ഗ്ലാസ്സിൽ പകർന്ന്, പുതിന ഇല മുകളിൽ വെച്ച് അലങ്കാരിക്കുക.

റാമീ ഗ്രൂപ്പ് ഹോട്ടലിൽ ഉള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റുകളീൽ ഒന്നാണ് ,കേരനാട്. കേരളത്തിന്റെ തനതായ ശൈലിയിലുള്ള ബുഫേകൾ, എല്ലാ ആഴ്ചവട്ടങ്ങളിലും വാരാന്ത്യങ്ങളിലും ലഭ്യമാണ്. ബുഫേ ലഞ്ചും ഡിന്നറും എല്ലാം തന്നെ,കേരളത്തിന്റെ തനതായ ഭക്ഷണം ഉൾപ്പെടുത്തിയുള്ളവ മാത്രം ആണ്.ബുഫെയിൽ,അവിയൽ സാംബാർ, തോരൻ മെഴുക്കു പുരട്ടി,മീൻ കറി,മീൻ വറുത്തത്,പ്രഥമൻ, എന്നിവയാണ്, കൂടെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഡിന്നർ അയിറ്റംസിന്റെ കൂടെ കോഴിപൊരിച്ചത്, കോഴി വറുത്തരച്ച കറി, താറാവ് കറി,കൊഞ്ച് ഫ്രൈ,കൊഞ്ച്തേങ്ങാ അരച്ചു കറി,എന്നിവ, എല്ലാ ബുധൻ വ്യാഴം,വെള്ളി ദിവസങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്.അവിടെപ്പോയി ആഹാരം കഴിക്കുന്നവരും, അഥികളായി വരുന്നവരെയും,ഇവിടെ കൊണ്ടുവരാൻ താത്പര്യം കാണിക്കുന്ന ധാരാളം മലയാളികൾ ഉണ്ട്.കേരളത്തനിമയുള്ള ആഹാരങ്ങൾക്കായി,സ്ഥിരമായി ഇവിടെ എത്തുന്നവർ ധാരാളമാണ്.ആഹാരം മാത്രമല്ല,എല്ലാവിധ സജ്ജീകരണങ്ങളും,വെയിറ്റർ ആയ സ്ത്രീകളുടെ സെറ്റും മുണ്ടും വേഷങ്ങളും എല്ലാം തന്നെ,കേരളത്തെ പ്രധിനിധാനം ചെയ്യുന്നവയാണ്. ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ഷെഫുകളിൽ ഒരാളായ വാസുദേവവന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ,കോഴി പൊരിച്ചത് ഇവിടുത്തെ ഏറ്റവും നല്ല
വിഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്,
കോഴി പൊരിച്ചത്

ചേരുവകൾ

1. കോഴിയിറച്ചി- 1 കിലോ
2. ചുവന്നുള്ളി -200 ഗ്രാം
3. വെളുത്തുള്ളി- 8 അല്ലി
4. ഇഞ്ചി -1 കഷണം
5. മഞ്ഞള്‍പ്പൊടി -½ ടീസ്പൂണ്‍
6. മല്ലിപ്പൊടി -3 ടേബിള്‍ സ്പൂണ്‍
7. ഉണക്കമുളക് -10 എണ്ണം
8. കുരുമുളക് -½ ടീ സ്പൂണ്‍
9. കറിവേപ്പില- 2 തണ്ട്
10. വെളിച്ചെണ്ണ -3 ടേബിള്‍ സ്പൂണ്‍

അലങ്കരിക്കാൻ
1. മുട്ട -ഒന്ന്
2. ഇഞ്ചി- കനം കുറച്ച് നീളത്തിൽ അരിഞ്ഞത്

പാകം ചെയ്യുന്ന വിധം

കോഴിയിറച്ചി ചെറിയ കഷണങ്ങളായി മുറിച്ച്, അതില്‍ ചുവന്നുള്ളിഅരിഞ്ഞത്,പച്ചമുളക്,കുരുമുളക്, ഇഞ്ചി, വെളുത്തുള്ളി, മഞ്ഞള്‍പ്പൊടി,ഉപ്പ്, പാകത്തിനു വെള്ളം ഇവ ചേര്‍ത്ത് വേവിക്കുക.വെന്തു കഴിയുമ്പോൾ ഇതിലേക്ക്, വറ്റൽമുളക് പൊടിയും,ഗരം മസാലയും ചേർത്തിളക്കുക.നന്നായി
ഇളക്കി, വെള്ളം വറ്റാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ വെളിച്ചെണ്ണയും കറിവേപ്പിലയുംചേര്‍ത്ത് ഇളക്കി മൂപ്പിച്ച്,വാങ്ങുക. വിളമ്പാനുള്ള പ്ലേറ്റിലേക്ക്മാറ്റി വെക്കുക. മുട്ട ചിക്കിപ്പൊരിച്ച്, അതിലേക്ക് ഇഞ്ചി നീളത്തിൽ അരിഞ്ഞതും ചേർത്ത്, വറുത്ത ചിക്കന്റെ മുകളിലേക്ക് അലങ്കാരത്തിനായി ഇടുക.

ദാർസൈറ്റിലുള്ള ബോളിവുഡ് ചാട്ട് എന്ന പേരിൽ വളരെപ്പെട്ടെന്നു പേരെടുത്തു മറ്റൊരു വെജിറ്റേറിയൻ റെസ്റ്റോറന്റ് ആണ് ബോളിവുഡ് ചാട്ട്. എല്ലത്തരംചാട്ട് ,പാനിപൂരി,ബേൽ‌പ്പൂരി, ദഹി വട,പല നിറത്തിലും രുചിയിലും ഉള്ള ദോശകൾ,എല്ലാത്തരം പഴങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള കോക്റ്റൈലുകൾ, ഐസ്ക്രീംഇട്ടുണ്ടാക്കുന്ന ഫ്രൂട്ട്ഷെയ്ക്കുകൾ എന്നിവക്കായി എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥരും ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. ഈ റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ പ്രത്യേകത,ഇവിടെത്തെരംഗാലങ്കാരങ്ങളാണ്. ഇൻഡ്യയിലുള്ള എല്ലാ സിനിമാ നടന്മാരുടെയും നടികളുടെയും ചിത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവയാണ്, ഇവിടുത്തെ എല്ലാ ഭിത്തികളും. ബോളിവുഡ് എന്ന വാക്കിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വിധത്തിൽ,ആശയവിനിമയം
നടത്തുന്നവയാണീ ഉചിതമായ ചുവരുകൾ ചിത്രങ്ങൾ.

മസ്കറ്റ് ഡാർസിസ് കിച്ചൺ എന്നത് ചൈനീസും, മറ്റു ഏഷ്യൻ വിഭവങ്ങൾ കിട്ടൂന്ന, ഇൻഡ്യക്കാരി നടത്തുന്ന റെസ്റ്റോറെന്റ് ആണ്.സമുദ്രതീരത്തിനടുത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ റെസ്റ്റോറന്റ് എല്ലാവർക്കുംവളരെ ഇഷ്ടവുമാണ്,പ്രസിദ്ധവുമാണ്. കടലിന്റെ തിരമലകളും കാറ്റും ഈ
സ്ഥലത്തിന്റെ ആകർഷണികത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ സ്റ്റാഫും വളരെ വിന്യയത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം ആണ്. ഇവിടുത്തെ വിലവിവരപ്പട്ടികളും വളരെ പരിമിതവും,ന്യായമായവയും ആണ്.

റ്റൈയ്സ്റ്റ് ഓഫ് ഇൻഡ്യ എല്ലാത്തരം രുചികളുടെ ഒരു സമ്മിശ്രണം ആണ് ഈ ഇൻഡ്യൻ റെസ്റ്റോറന്റിൽ.കാബാബുകളുടെ ഒരു നീണ്ട പട്ടിക തന്നെ ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്.ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ സമയത്തിനുള്ളിൽ വിശിഷ്ടമായ ഇൻഡ്യൻ ഭക്ഷണങ്ങളുടെ നീണ്ട പട്ടിക ലഭ്യമാണ്.പലതരം റോട്ടികൾ,ബട്ടർ പോറോട്ട,ബട്ടർ നാ‍ൻ,സാദാ ചപ്പാത്തി(റോട്ടി).എല്ലാത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമായി ഒരു വിഭവമാണ് കൊഞ്ചു കൊണ്ടുള്ള ഈ ചെട്ടിനാട് വിഭവം. അധികം എരിവും,മസാലയും ഇല്ലാത്ത എന്നാൽ വളരെ രുചികരമായ ഈ കൊഞ്ച് കറി.

ജിങ്ക ചെട്ടിനാട്( ചെട്ടിനാട് കൊഞ്ച്)

ചേരുവകൾ
1. കൊഞ്ച് - 1/2 കിലോ
2. തേങ്ങാപാൽ- 300 മില്ലി (കുറുകിയ ഒന്നാം പാല്)
3. പച്ചമുളക് 6 (നെടുകെ പിളർന്നത്)
4. ഇഞ്ചി-ഒരു ഇടത്തരം കഷണം (കനം കുറച്ച് നീളത്തിൽ അരിഞ്ഞത്)
5. സവാള ഒരെണ്ണം (വലുത് – കൊത്തിയരിഞ്ഞത്)
6. തേങ്ങപ്പീര- ¼ കപ്പ്
7. വെളിച്ചെണ്ണ- 2 ടീസ്പൂണ്‍
8. കടുക് -1 ടീസ്പൂണ്‍
9. ഉലുവ -1 ടീസ്പൂണ്‍
10. മഞ്ഞള്പ്പൊടി- 1 ടീസ്പൂണ്‍
11. കറിവേപ്പില -3 കതുപ്പ്
12. കുരുമുളക് -1 ടീസ്പൂണ്‍
13. മല്ലിയില -ഒരു പിടി
പാകം ചെയ്യുന്ന വിധം

കൊഞ്ച് ഇത്തിരി മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും ഉപ്പും ചേർത്ത് പകുതിവേവിക്കുക. മിക്സിയിലിട്ട് ഇഞ്ചിയും സവാളയും മുളകും, തേങ്ങാപ്പീരയുംകുറച്ച് വെള്ളമൊഴിച്ച് അടിച്ച് പേസ്റ്റാക്കിയെടുക്കുക. ചീനച്ചട്ടിയിൽ എണ്ണ ചൂടാകുമ്പോൾ കടുപൊട്ടിക്കുക. അതിലേക്ക് ഉലുവയും കറിവേപ്പിലയുമിട്ട് നന്നായി ഇളക്കുക. അതിലേക്ക് മിക്സിയിലിട്ട് അടിച്ച പേസ്റ്റ്ചേർത്തിളക്കി, അടുപ്പിന്റെ തീ കുറച്ച് വച്ച് 5 മിനിട്ട് വേവിക്കുക. 5 മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞ് അതിലേക്ക് മഞ്ഞൾപ്പൊടിയും കുരുമുളക് പൊടിയും ഇട്ട് ഇളക്കുക. അതിലേക്ക് വേവിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന കൊഞ്ച് ഇടുക. കൊഞ്ച് വെന്തുവരുമ്പോൾ അതിൽ തേങ്ങാപാൾ ഒഴിച്ച് ഒരു മിനിട്ട് നേരം നന്നായി ഇളക്കിയതിനു ശേഷം,മല്ലിയില, നീളത്തിലരിഞ്ഞ ഇഞ്ചി ഇവ മുകളിൽ അലങ്കരിച്ച് വിളമ്പുക.

ഗസിത്ത് റാം,പലതരം മധുരപലഹാരങ്ങൾക്കും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്.എല്ലാ ആഘോഷങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി എല്ലാവരും മധുരപലഹാരങ്ങൾ വാങ്ങാനായി എത്തുന്ന സ്ഥാപനമാണ് ഗസിത്ത്റാം. ദീപാവലി,ഈദ് ആഘോഷങ്ങൾക്കു മുന്നോടിയായി ഒന്നു രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് ഈ കട മുടക്കം ആയിരിക്കും,അത്രമാത്രം ഡിമാൻഡ് ഓഡർ തീർത്തു കൊടുക്കാൻ മാത്രംഉണ്ട്.എല്ലാ കമ്പനികളുടെയും മൊത്താമായ ദീപാവലി സ്വീറ്റ് പാക്കറ്റുകളുടെ ഓർഡർ ഇവിടെ നേരത്തെ തന്നെ കൊടുത്തിരിക്കും.
ഇൻഡ്യക്കാർ മാത്രമല്ല , എല്ലാവരും ഇവിടെ മധുരപലഹാരങ്ങൾ വാങ്ങാനായി എത്താറുണ്ട്. ഒരു ഉത്തരേൻഡ്യൻ മധുരപലഹാരക്കട എന്നതിനു പുറമെ, കച്ചോരി,ചാട്ട്, മിക്സ്ചർ,എന്നി വക സേവറികളും ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്.

ചെറിയ ജീവിതങ്ങൾ,വലിയ മുറിവുകള്‍

2009-11-27T07:40:00.002+03:00

ഒരാഴ്ചയായി നാട്ടിലെ വീട്ടിൽ ഗ്യാസ്പൊട്ടിത്തെറിച്ച് 7 വയസ്സുകാരി മകൾ മരിച്ചു എന്നറിയിച്ചു, എന്നിട്ടും നാട്ടിൽ പോകാൻ അനുവാദം കിട്ടിയത് ഇന്ന്. അതും എംബസ്സിയും മറ്റും ഇടപെട്ട്, പല സംഘടനകളുടെയും ശുപാർശക്കു ശേഷം, കണ്ണൂർകാരി, ഇന്ന് നാട്ടിലേക്ക് യാത്രയായി. ഒമാനിൽ 6 വർഷമായി ജോലിക്കുനിന്നിരുന്ന,തിരുവന്തപുരകാരി സഹായം തേടുന്നു,നാട്ടിലേക്കു തിരികെപ്പോകാൻ. അറബിയുടെ ആട്ടും തുപ്പും അടിയും, ഉപദ്രവവും സഹിക്കാതെ ര്ക്ഷപെട്ടോടീ എബംസിയിൽ എത്തിച്ചു, ഏതോ റ്റാക്സിക്കാർ.ശരീരമാസകളം പൊള്ളലേറ്റും, മുറീഞ്ഞു, ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി ഒരു സ്ത്രീയെ ആരൊക്കെയോ കൂടി സൌദി ഇൻഡ്യൻ എംബസിയി എത്തിച്ചു,പ്ക്ഷെ സ്പോൺസർ വരാനൊ, ഇവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാനൊ തയ്യാറായില്ല.ഇങ്ങനെ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ ധാരാളം, അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും പോകുന്ന, ഇങ്ങയറ്റം പെൺ വാണിഭത്തിന്റെ ഒരുറ്റം വരെ നീണ്ടെത്തുന്ന കണ്ണികൾ. ആരുടെയൊക്കെയോ കാരുണ്യത്തിൽ ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ എത്തിച്ചേരുന്നു മണലാരണ്യം.ഇതൊക്കെത്തന്നെ ഒരു വലിയ പ്രസ്നത്തിന്റെ ഒരു കണ്ണിമാത്രെം, അറിഞ്ഞിട്ടു അറിയാതെ പോകുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കപ്പെടുന്ന, ചെറിയ ജീവിതങ്ങൾ.

തിരുവനന്തപുരത്ത് ചെങ്കല്‍ച്ചൂളകളില്ലാതെ,ബസ്സ് സ്റ്റാന്റുകളില്ലാതെ, ട്രെയിന്‍കംമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റുകളുമില്ലാതെ,ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി, അന്യന്റെ എച്ചിൽ കഴുകി ജീവിക്കുന്ന “കദാമ്മ” എന്ന ഓമനപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന വീട്ടുവേലക്കാർ ഉണ്ട് ഗള്‍ഫിൽ. വീട്ടുടമസ്ഥൻ തുടങ്ങി,മക്കളൾ വഴി, ആ വീട്ടിലെ ഡ്രൈവര്‍മാർ വരെ കയറി ഇങ്ങുന്ന ശരീരവും പേറി, ശ്വാസം വിടാൻ ഇടയില്ലാത്ത വീട്ടു പണിയും,പിന്നെ നക്കപ്പീച്ച ആഹാരം,കൂടിയാൽ 3 മണിക്കുർ ഉറക്കം!നാട്ടിലുള്ള കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി എന്ന ഒറ്റ വാക്കിൽ എല്ലാം ഒതുക്കിക്കെട്ടി ജീവിക്കുന്നാ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഈ സ്ത്രീകൾ.

“പണമില്ലായ്മയാണ് എല്ലാ തിന്മകളുടേയും ഉത്ഭവം” -ബര്‍ണാഡ് ഷാ. ഗൾഫ് എന്ന മാസ്മര വലയത്തിൽ കുടുങ്ങി ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കാനായി ഇറങ്ങുന്നവരുടെ നിരക്കിന് ഇന്നും കുറവും ഇല്ല എന്നുതന്നെ പറയാം.ഒരായിരംറ്റി.വി വാർത്തകളും, പത്രവാർത്ത്കളും, നേരിട്ടു തന്നെ കേട്ടിട്ടുള്ള കദനകഥകളും ഒന്നും തന്നെ ഈആവേശത്തിനൊരു കുറവും വരുത്തിയിട്ടില്ല.ചില ഒറ്റപ്പെട്ട കേസുകള്‍ വെച്ച് പൊതുവെ ഒരു ധാരണയിൽ എത്തുന്നത് ശരിയല്ല.അടിസ്ഥാനപ്രശ്നം വേറെയാണ്,തൊഴിലില്ലായ്മ,പണത്തിന്റെ ആവശ്യ്കത,കുടുംബത്തിന്റെ പ്രാരാബ്ധം, ഇതെല്ലാം വിദേശത്ത് പോയി ജീവിച്ച് ജോലി ചെയ്യുക എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തിച്ചേരുന്നു.

ഒരു മുഖവുര

80% വിസ ഉള്ളാവരിൽ,20% പേർക്ക് പേപ്പറുകൾ ഇല്ലത്തവരുമാണ്,ബാക്കി 20% മാത്രം നേരായ വഴിയിൽ വന്ന് ഇവിടെ അല്ലലില്ലാതെ കഴിയുന്നു.എംബസിയുടെ കാര്യം ഇനിമുതൽ കര്‍ക്കശമാണ്. പക്ഷെ ഇന്നെ വരെയുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു പോക്കുവരവോ,കണക്കോ ഇല്ല.നിയമപരമായി നമ്മൾ പോകുമ്പോൾ എല്ലാം തന്നെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആണ്.നല്ല രീതിയിൽ വരുന്ന സ്ത്രീകൾക്കുമാത്രം ഇതു ബാധിക്കയുള്ളു.സ്ത്രീകൾ വിചാരിച്ചാൽ തിരികെ നാട്ടിൽ എത്തിച്ചേരാം എന്നൊരു ഭാഗം കൂടിയുണ്ട്.വയനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഏജെന്റിന്റെ കൂടെ ദുബായിലീക്കു പോകാനുള്ള കരാറുണ്ടാക്കി, പെൺവാണിഭം ആണെന്നറിഞ്ഞു-കൊണ്ടുതന്നെയാണ്,ഗൾഫിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത് എന്നാണ് സുശീലപറയുന്നത്.

നാട്ടിലെ കൂലിപ്പണിക്കെന്ന പോലെ മണിക്കുറു കണക്കിനു പേശി വാങ്ങാന്‍ ഇവർ ഒരു ധക്ഷ്യണ്യവും കാണിക്കാറില്ല.എന്നിട്ടും,അതേ പോലെ ഇവരെ ജോലിക്കാരികൾ കളിപ്പിച്ചു പോകുന്നവരും, മോഷണം നടത്തുന്നവരും ധാരാളമാണ്.ശരീരക്ഷീണം,അസുഖം,എന്നി നമ്പറുകൾ അടിച്ച്, ഗള്‍ഫ് കണ്ട് മടങ്ങാൻ വരുന്നവരാണ് ഇവരിൽ ചില സ്റ്തീകൾ.3മാസം കൂടുമ്പോൾ പോലും നാട്ടിലേക്ക് കാശയക്കനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷിയില്ലാത്തവരാണ്, മിക്കവരും.ഒരു വർഷം പോലും ആകാതെ നാട്ടിലേക്കു പോകേണ്ടി വന്നൽ, പ്രാരാബ്ധത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ്, Rs.35000/-വരെ കടം മേടിച്ചിട്ട് നാട്ടില്‍ പോകുന്നവരുണ്ട്,എന്നെങ്കിലും നമ്മൾ തന്നെ, ഇവരെ നാട്ടില്‍ നിന്നു കൊണ്ടുവരും എന്ന ഊഹത്തിൾ ആണ് ഇതൊക്കെ.

ഒരു ഹൌസ് വൈഫിന്റെ വിമര്‍ശനം.

ഇതിനൊക്കെ ഒരു മറുവശം കൂടിയൊക്കെയുണ്ട്. വീടുകളിൽ നില്‍ക്കുമ്പോൾ ഇവർ കത്തിച്ചും പൊട്ടിച്ചും കളയുന്ന സാധനങ്ങള്‍ക്കു കണക്കില്ല.മിക്സി,പാത്രങ്ങൾ എന്നു വേണ്ട,നീണ്ട ഒരു ലിസ്റ്റ് തന്നെയുണ്ട്.ഇതിനൊക്കെ ആരാണുത്തരവാദി? എന്നാൽ ഇതിനൊക്കെ പുറമെ,ജോലിചെയ്യുന്ന വീടുകളിൾ ഇവർ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ദുരിതങ്ങളും മറ്റു അറിയാതെ പോകുന്നു എന്ന മറുവശം കൂടിയുണ്ട് .

സർക്കാരിന്റെ നിലാപാട്

ഗൾഫിൽ എന്നല്ല,ഇൻഡ്യയിൽ നിന്നു വീട്ടുജോലിക്കായി പോകുന്ന എല്ലാ സ്ത്രീകളുടെ കാര്യം ആണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇവിടെയെത്തുന്ന ഒട്ടുമിക്ക ജോലിക്കാരികള്‍ക്ക്,എംബസിയും മറ്റും നല്‍കുന്ന നിയമപരമായ സഹായം കൊണ്ട് ആര്‍ക്കാണ് പ്രയോജനം?അല്ലെങ്കിൽ എംബസികൾ എന്തു സഹായം ആണ് ഈ സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകുന്നത്? ഒന്നും തന്നെയില്ല എന്നു തീർത്തും പറയാവുന്ന് ഒരു സാഹ്ചര്യത്തിലേക്ക് എത്തി നിൽക്കുകയാണ് നാം.പ്രത്യേകിച്ച് മന്ത്രിമാരും മറ്റും വന്ന് ഉണ്ടക്കിയ പുതിയ നിയമ സംഹിതകൾ ഒക്കെത്തന്നെ ഇവരെയൊക്കെ രക്ഷിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനു മാണെന്നാണ് വെപ്പ്.നാട്ടിൽ നിന്നും വരുന്ന മന്ത്രിമാരേയും എമ്മെല്ലേമാരേയും എഴുന്നെള്ളിച്ചു, തീറ്റിച്ചു,പടമെടുത്തു,നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഈ പ്രശ്നപരിഹാരങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ അവയെ സംബ്ന്ധിക്കുന്ന സംസാരങ്ങളും, പരാതിക്കാരെ കാണുക എന്നിവ,പരാതിക്കലസുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നു.

സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യാരുടെ സാമാന്യബോധത്തിനതീതമായ കുതിരപ്പന്തയങ്ങൾപോലെയാണ്. പല സര്‍ക്കാർവക പരിപാടികളും,ഒത്താലൊത്തു പോയാൽ പോയി.വിദേശത്ത് എത്തിച്ചേരുന്ന ഇന്ത്യക്കാരായ പണക്കാര്‍ക്ക് പല പദവികളും അവാര്‍ഡുകളും കൊടുത്തോളൂ‘,എന്നു കരുതി വിദേശത്തു ഇത്തരം ജോലിചെയ്യുന്ന, ഇന്ത്യക്കാരായ് പാവപ്പെട്ടവരുടെ മുഖത്ത് തുപ്പണമെന്നില്ലല്ലോ! അവരൊഴുക്കിയ വിയര്‍പ്പിന്റെ നീരിൽ ഒരു നാലഞ്ച് മന്ത്രിമാരുടെ വീടുകളെങ്കിലും മുങ്ങിപ്പോവും. പാവപ്പെട്ടവരായ,പ്രവാസികളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു നേരെ സര്‍‍ക്കാർ കണ്ണടക്കുന്നാ ഒരു സമീപനം ആണ് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നത്.പിന്നെ അത്യാസന്നാനിലയിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കാരിയെ എംബസിക്കു കൈമാറിയാൽ,ആ പേരും പറ്ഞ്ഞ് ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് റ്റി വി ചാനലുകാർ വഴി,മന്ത്രിമാർ നടത്തുന്ന അശ്രാന്ത പരിശ്ര്മങ്ങളുടെ ഒരു എഴുന്നെള്ളിപ്പും ഘോഷയാത്രയും. സർക്കാരിന്റെ വക ചിലവിനുള്ള കാശും നഷ്ടപരിഹാരവും, മന്ത്രിയുടെ കോളിനോസ് പുഞ്ചിരിയോടേ നൽകപ്പെടുന്നു.

ഒരു ഹൌസ്മെയിഡിന്റെ തിരച്ചിൽ

ജോലിക്കുടുതലും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വളരെ നാളത്തെ കരച്ചിലും, ബേബി സിറ്ററുടെ അടുത്തു നിന്നു, കൊണ്ടുവരുന്ന വിട്ടുമാറാത്ത പനിയും ചുമയും, പല കുടുംബങ്ങളേയും,”housemaid" എന്ന പരിഹാരത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ നിര്‍ബന്ധിതരാക്കുന്നു. നാട്ടിൽ ഒരു ഫോൺ വിളിയുടെ ഭാഗമായി,അമ്മയോ അമ്മായിയമ്മയൊ ഒരു പരിചയക്കാരിയെ തപ്പിയെടുക്കുന്നു. അവളെയും കൂട്ടി അമ്മയിയപ്പന്‍ ബോംബെക്ക് വണ്ടി കയറുന്നു.വളര നാളത്ത അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി കണ്ടുകിട്ടുന്ന ഏജന്റു പറഞ്ഞ അഡ്രസ്സിൽ എത്തിക്കൂന്നു. രണ്ടു ദിവസത്ത മെഡിക്കൽ ടെസ്റ്റുകള്‍ക്കു ശേഷം ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ട നാട്ടുകാരിയെയും കൂട്ടി അമ്മയിഅപ്പൻ തിരികെ നാട്ടിലേക്ക്.കൂടെ മൂന്നു ദിവസം പാവത്തിന് ആരോഗ്യത്തെയും ഗള്‍ഫ് നാടുകളിലെ കൃത്യനിഷ്ടമായ ജോലികളെപ്പറ്റിയും, മൂന്നു ദിവസത്തെ ജോലിക്കാരിയുടെ കത്തി.

അടുത്താ പരീക്ഷണം

അത്യുത്സാഹിയായ ഒരു ഏജന്റ് മുഖേന നമ്മൾ കുറെ അധികം പേരെ,അവരുടെ വിഷയവിവരട്ടിക പാസ്പ്പോർട്ട് കോപ്പികൾ എന്നിവ അടക്കം നമ്മുടെ മുന്നിലെത്തുന്നു. കണ്ടുമുട്ടുന്നു,പരിചയപ്പെടുന്നു,ഇവരിൽ നമ്മുക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ,മെഡിക്കൽ ശരിയാകണം എന്നില്ല.പിന്നെ നമ്മുടെ അടുത്ത വീട്ടിലെയോ പരിചയത്തിലോ ഉള്ള ആരുടെടെയെങ്കിലും, മെഡിക്കൽ ഒരിക്കലും ഈ ഏജന്റ്മാരുടെ അടുത്ത് ‘approve' ആകുകയില്ല. അതിനു പകരമായിട്ടാണ് യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഏതൊ ഒരു നാട്ടുകാരിയെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കുട്ടികളെ നോക്കാനും വീടു സംരക്ഷിക്കാനുമായി നാം ‘approve'ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിത്തീരുന്നു. അതു കൊള്ളാവുന്ന ഒരുത്തിയായാൽ നമ്മുടെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും മുന്‍ജന്മസുകൃതം,അല്ലെങ്കിൽ അതുങ്ങളുടെ കാര്യം ‘കട്ടപ്പൊഹ’.

അങ്ങനെ ഒരു‘വാസന്തി’ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.എയര്‍പ്പോര്‍ട്ടിൽ വെച്ച് മാത്രം ആദ്യമായി,സ്വന്തം കാശുമുടക്കി (ഏതാണ്ട് 6000 ദിഹ്റാം) കൊണ്ടുവന്ന ജോലിക്കാരികളെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന, ഭാഗ്യവാന്മാരും ഇല്ലാതില്ല. ഒന്നു ‘climetize‘ ചെയ്യാന്‍ രണ്ടു ദിവസം, ചൂട്,ആവി, പരവേശം.നാട്ടിൽ നിന്നു വന്നു കഴിഞ്ഞുള്ള ‘adjustment time‘ കഴിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ വീട്ടുകാരെ 'miss' ചെയ്യുന്ന ഒരു ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു.അടച്ചു മൂടി ഫ്ലാറ്റിൽ, മനുഷ്യസഹവാസം ഇല്ലാതെ പകൽ മുഴുവൻ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ‘depression'.ഇതും കഴിയുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചു കൂട്ടിയതിന്റെ ‘headache'.പിന്നെ ജോലി എപ്പോൾ ചെയ്യും?ഇതിനൊക്കെ ഒരു മറുവശം കൂടിയുണ്ട്,അതുംകൂടി ഇതിന്റെ കൂടെ പറയട്ടെ!മിക്സി, പ്ലേറ്റുകൾ എന്നിങ്ങനെ ഒരൊ ദിവസവും പൊട്ടിച്ചും, കത്തിച്ചും ചീത്തയാക്കുന്നതിനു ഒരു കണക്കും കാര്യങ്ങളും ഇല്ല.ഇതിനൊക്കെ ആര് ഉത്തരവാദി? വിസ, താമസിക്കനുള്ള സ്ഥലം കൊടുത്തു എന്ന ഒരൊറ്റ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ,പേരിൽ വീട്ടു ജോലികൾ എല്ലാം തന്നെ ചെയ്യും.

ഹൌസ്മെയ്ഡ് എന്ന വാക്കിന്റെ ദുരുപയോഗം

ഇന്ന് ഗൾഫ് നാടുകളിൽ നടക്കുന്ന ഒട്ടുമുക്കാലും പെൺ വാണിഭത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരറ്റം ചെന്നെത്തുന്നത്,ഒരു 10 ഹൌസ്മെയ്ഡ് വിസ തരപ്പെടുത്തിയ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഏജെറ്റിന്റെ അടുത്തയിരിക്കും. 10 സ്ത്രികളെ ഒരുമിച്ച് ഗൾഫിൽ എത്തിച്ചാൽ 1 വർഷം കൊണ്ട് നല്ല ലാഭം കൊയ്യുന്ന ചേട്ട്ന്മാർ ധാരാളം.ബോബെ,ചെന്നാ‍യ്,കോൽക്കത്ത,കൊച്ചി എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്ന് ഏജന്റ്മാർ വഴി എത്തുന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം ഏറേയാ‍ണ്.

ഹൌസ് മെയ്ഡിന്റെ വിസ്താരം

വയനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഏജെന്റിന്റെ കൂടെ വിശ്വസിച്ച് ബോബെയിലോ,മദ്രാസിലോ എത്തുന്ന ഒരോ സ്ത്രീകൾക്കും,ഭാഗ്യം ഉണ്ടായാൽ ഒരു നല്ല വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ എത്തിച്ചേരാം.ദുബായിലും, ഒട്ടു മിക്ക ഗൾഫ് നാടുകളിലും പെൺവാണഭത്തിന്റെ വിവരങ്ങളും മറ്റും അറിഞ്ഞോണ്ടു തന്നെ ഈ ജോലിക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കൂന്നവരും ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇവിടെ വന്നു കഴിയുമ്പോൾ സ്വായം മാസസികാവസ്ഥക്കു മാറ്റം വരുത്തി,കുടുംബത്തെ ഓർത്ത്,എന്തും വരട്ടെ എന്നു കരുതി, എല്ല്ലാം സഹിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നവരും ഉണ്ട്. ഏതെങ്കിലും അറബിവീട്ടിൽ ജോലിക്കായി നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഈ വക കാര്യ്ങ്ങൾ ഒന്നും നടപ്പില്ല.വന്നു കേറുന്ന ദിവസംതന്നെ എയർപ്പോട്ടിൽ സ്പോൺസറുടെ മന്തൂപ്പിന്റെ ഗുണദോഷവും, പിന്നെ ഭാഷ അറിയാതെ നിൽക്കുന്നതിന്റെ അദ്ധാളീപ്പും ഒന്നും വകവെക്കാതെയുള്ള ഉപദേശമാണ് മുറി ഇംഗ്ലീഷിൽ.പിന്നെ വരുന്നത് ഒരു മലയാളി ഡ്രൈവർ കം മംദൂപ്പ് ആണെങ്കിൽ ഭാഗ്യം. പേടിപ്പിക്കാലിന്റെ ആക്കം വളരെ പരിതാപകരമായിരിക്കും.“നോക്കിയും കണ്ടും നിന്നാൽ ഞാനും സഹായിക്കാം”എന്നൊരു വാഗ്ദാനവും കൂടിയുണ്ടാകും.ആ വാഗ്ദാന സമ്മതത്തിനു പിന്നീടു വളരെ അധികം ‘പിഴ’ നൽകേണ്ടി വരും.പിന്നെ വീടിന്റെ സ്ഥിതിഗതികളും ഇവിടുത്തെ ആൾക്കാരെപ്പറ്റിയും ഒരു വിവരണം. അക്കൂട്ടത്തിൽ ആരെയൊക്കെ ‘നോക്കിയും കണ്ടും’ നിൽക്കണം,വീട്ടിലെ കുട്ടികളെയും, ആണുങ്ങളെയും,സ്ത്രീകളും മറ്റും അടങ്ങുന്ന എല്ലാവരെപ്പറ്റിയും.

ഒരു അറബി വീട്ടിലെ തുടക്കം

ചെന്നുകയറി ഒരു പരിചയപ്പെടലിന്റെ മുഹൂർത്തം കഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ ഉടൻ തന്നെ ജോലിയും തുടങ്ങും. പെട്ടിയും തുണിയും വെക്കാനുള്ള മുറി ,മറ്റു ഫിലിപ്പീനോ,ശ്രീലങ്കൻ,നേപ്പളീ, ജോലിക്കാർ കാണിച്ചു കൊടുക്കും.അറബിയുടെ സാമ്പത്തികസ്ഥിതി അനുസരിച്ചും,ചിലപ്പോൾ ഒരു പോർട്ടോ ക്യാബിൻ മുറിയായിരിക്കും,അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കട്ടിലിൽ മറ്റൊരു ജോലിക്കാരിയുടെ കൂടെ സ്ഥലപരിമിതി കാരണം ഷെയർ’ ചെയ്യേണ്ടി വരും.ജോലി രാവിലെ 5 മണി മുതൽ രാത്രി 1 മണിവരെയുണ്ടാകും.ആഹാരത്തിനു ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല,കഴിക്കാൻ ഇഷ്ടം പോലെയുണ്ട്, അതിനു ഒരു കുറവും ഇല്ലാ.പക്ഷെ വിശ്രമം കമ്മിയായിരിക്കും,ആഹാരം കഴിക്കാനിരിക്കുന്ന സമയം മാത്രം എവിടെയെങ്കിലും ഒന്നിരിക്കാം.കുളിച്ച് കഴിച്ച് രാത്രി 1 മണിയോടെ കിടന്നാൽ,5 മണിക്ക് എഴുനേറ്റേ പറ്റൂ.രാവിലത്തെ ചായ,കാപ്പി,ഓരോ മുറിയുടെ മണിയടി അനുസരിച്ചു,മുറികളിൽ എത്തിക്കണം.ഈദ്,റംസാൻ,എന്നീ വിശേഷദിവസങ്ങാളിൽ പറയുകയും വേണ്ട.ദിവസം മുഴുവനും ജോലിയും തുടക്കലും തൂക്കലും,നാലഞ്ചു കാറും വണ്ടിയും കഴുകിത്തുടക്കണം.വൈകിട്ടു 5 മണിക്കു മുൻപ് നോമ്പു തുറക്കാനുള്ള എല്ലാ വിഭവങ്ങളും ഉണ്ടാക്കണം.പിന്നെ7 മണിക്ക്,എല്ലാ ചേർന്നുള്ള വിഭവസ്മൃദ്ധമായ ഒരു തീന്മേശയായിരിക്കണം.ചിലവീടുകളിലെ സ്ത്രീകൾ നേരത്തെ തന്നെ എന്തൊക്കെ വേണമെന്ന് പറയും. ഈദിന്റെ സമയം എല്ലാ ജോലിക്കാർക്കും സന്തോഷമുള്ള ഒരു സമയമാണ്. ജോലി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ കൊണ്ടുക്കൊടുക്കുന്ന ചായുടെയും, അടുക്കളയിൽ വന്നു കഴിച്ചു പോകുന്ന ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ,കാശായും തുണികളായും മറ്റും ധാരാളം സമ്മാനങ്ങൾ വീട്ടുജോലിക്കർക്കു കൊടുക്കണം എന്നുണ്ട്.ഏർപ്പോർട്ടിൽ വെച്ചു ,നമ്മുടെ പ്രാരാബ്ദവും സുരക്ഷയും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഡ്രൈവറുടെ ഒരിക്കലും തീരാത്ത ഉപദേസവും, കഴുകന്റെ നോട്ടവും ചിലപ്പോൾ ഉപദ്രവങ്ങളും ദിവസംപടി കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.നാട്ടിലാണെങ്കിൽ, മുറ്റമടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചൂലിന്റെ കെട്ടൊന്നു മുറിക്കിക്കെട്ടുന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്നു വിരട്ടാം,ഇവിടെ അതും പറ്റില്ലല്ലോ!സഹിച്ചു സഹിച്ചു സഹികെട്ട്,താടിക്കിട്ട് നല്ല തട്ടുവച്ചു കൊടുക്കുന്നവരും, നിവൃത്തികേടുകൊണ്ട് എന്തും ഏതു സഹിക്കുന്നവരും ഇല്ലാതില്ല.

പടി പടിയായ പരിചയം

ഇന്നാത്തെക്കാലത്ത്, ഈ ജോലിക്കാരകൾ ‘സർവൈവൽ’ എന്ന തന്ത്രം പഠിച്ചു.ഇന്ന് പഴയകാലം പോയി എന്നുതന്നെ പറയാം.ജീവിക്കാൻ ഒരോ സ്ത്രീയും പഠിച്ചു,വർഷങ്ങളായി കാണുന്ന പത്രവാർത്തകളും,റ്റി.വി യും മറ്റും, ഈ സ്വ്യരക്ഷക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്താൻ സഹായക്കുന്നു. ഓരോ നാട്ടിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും സ്പോണ്‍സറുടെ വിസയിൽ ഇവിടെയെത്തുന്നവർ,ഒരു അറബി വീട്ടിന്റെ സ്ഥിതിഗതികൾ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എല്ലാത്തിനും ഒരു ചിട്ടയായി. ഒട്ടു മുക്കാൽ സ്ത്രീകളും അവരവരുടെ കാര്യ്ങ്ങൾ സ്വ്ന്തമായി ത്തന്നെ തീരുമാനിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനിടെ എവിടെയെങ്കിലും വെച്ച്, ഒരു നാഥനെ കണ്ടെത്തുന്നു, താമസസൌകര്യം അതുവഴി ശരിയായാൽ പിന്നെ ജീവിതം കുശാൽ. ഒറ്റെക്കും പെട്ടെക്കുമായി താ‍മസിക്കുന്ന ഒരു പാപ്പാ‍നെ കിട്ടിയൽ താ‍മസം അവിടെയക്കും,അവരുടെ ജോലികൾ മുഴുവനും ചെയ്ത്,ആഹാരവും പാകം ചെയ്യുന്നു, ഇത് ഒരു വഴി. കുടുംബമായി താമസിക്കുന്നവരുടെ കൂടെയും താമസിച്ച്, അവർ ജോലിക്കു പൊകുന്ന സമയത്ത്, അവരുടെ അനുവാദത്തോടെ മറ്റു രണ്ടു മൂന്നു വീടുകളിൽക്കൂടി ജോലി ചെയ്യുന്നു,ഇത് മറ്റൊരു വഴി.പുറത്തു കടകളിൽ കാണുന്നവരുമായുള്ള സംസാരത്തിനിടെ അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിലെ ഡ്രൈവറുടെ തന്നെ പരിചയക്കാരനെ പരിചയപ്പെടുന്നു.അവർ തമ്മിൽ ഒരു കരാറിലെത്തുന്നു. 5000 ദിഹ്രാം, അല്ലെങ്കിൽ 650 ഒമാനി റിയാലോളം കൊടുത്ത് അറബിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വിസയും പാസ്പോര്‍ട്ടും സ്വന്തം പേരിലോ അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസമുള്ള മറ്റാരുടെയെങ്കിലും പേരിലാക്കുന്നു.പക്ഷെ വിസയും പാസ്പോര്‍ട്ടും സ്വന്തം കയ്ക്കലാക്കുന്നു. ഇതിനിടെ ഒരു താ‍മസ സൌകര്യവും എര്‍പ്പാടാക്കും ഇവർ.ഇതും അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു പുഷന്റെ കൂടെ boyfriend' എന്ന ചെല്ലപ്പേരോടു കൂടിയ ഒരാളുണ്ടാകും കൂട്ടിന്. ഇതിനിടെ എപ്പൊഴെങ്കിലും നടന്നു പോകുന്നവഴിയിൽ പോലീസ് പിടി കൂടിയാൽ ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായാൽ അതിനു തക്കമറുപടി റെഡിമണിയായി വരും”കടയിൽ പോയതാ സാധനം മേടിക്കാൻ“, കൂടെ മടിയില്ലാതെ ലേബര്‍കാര്‍ഡും കാണിക്കും.അത്രതന്നെ. ഇതിൽ കൂടുതൽ അന്വേഷണം ഒന്നും ഇല്ല, ഇവിടുത്തെ പോലീസിന്.

ഒരു പാപ്പാനെ കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിതം സ്വസ്ഥം. പിന്നങ്ങൊട്ടുള്ള കലാകേളികൾ വിവരണാവഹം അല്ല. ജീവിക്കനുള്ള ഒരു വഴി ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ‘സഹതാപാർഹമായ‘ വാചക്കസർത്തിലൂടെ ആരെയും വീഴിക്കാൻ പോന്ന ഈ സാമർഥ്യ്ക്കാരി, ഒരു 3,4 വീടുകളിൽ പാർട്ട് റ്റൈം പണീ ഒപ്പിക്കും. പിന്നെ ഒരു മൊബൈൽ ,അതു വഴി സകല വാർത്താവിനിമയവും നടത്തും. മിക്കവാറും മിസ്സ്ഡ് കോളുകളായിരിക്കും.‘സ്വന്തം വരുമാനവും ചിലപ്പം നിയന്ത്രിക്കണമല്ലൊ! അതിനല്ലെ നമ്മളിവടെ വന്നു കഷ്ടപ്പെടുന്നത്‘, എന്ന ഒരു സെന്റി ഡയലോഗ് കാച്ചും ഇതിന്റെ കൂടെ.നാട്ടിൽ ഒരു വാക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് പോലും സംസാരിക്കാത്തവർ, മുറി ഇംഗ്ലീഷും, നല്ല വൃത്തിയായി അറബിയും സംസാരിക്കും.നല്ല സാമർത്ഥ്യത്തോടെ,ഓരോ കാശം മിച്ചം വെച്ച്,നല്ല രീതിയിൽ ജീവിതം കരുപ്പിടിപ്പിക്കുന്നവർ ധാരളമായി ഒമാനിലും,യു,ഇ യിലും കാണാം.വിസ എന്ന വലിയ കടമ്പക്ക്,ഒരു പരിധിവരെ,കടും പിടുത്തങ്ങൾ നടക്കാത്ത രണ്ടു രാജ്യങ്ങളാണീവ.

നിയമത്തിന്റെ വഴി

നിങ്ങൾ നിയമപരമായി വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് പൊതുമാപ്പും നിയമനടപടികളും പോക്കുവരവും ബാദ്ധ്യതയാകുന്നത്.ആർക്കും എപ്പോൾ വേണമെന്നും, എടുത്തുപയോഗിക്കനായിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന എംബസിയും, സ്പോൺസറും വിസയും ഉള്ളവർക്ക് മാത്രമാണ് ഇവിടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ നൂലാമാലകൾ. ജീവിതം വഴിമുട്ടിനിൽക്കുന്നു എന്നു കരുതുന്ന ഒരു നല്ല ശതമാനം ആൾക്കാരും ഈ നേർവഴി സ്വീകരിക്കറില്ല. സമൂഹത്തിന്റെയും ഗവൺമെന്റിന്റെയും മിഥ്യാബോധം മാത്രമാണിത്.പട്ടിണികൊണ്ട്, നിവൃത്തികേട്, പണത്തിന്റെ കുറവ് മറ്റും അനുഭവിച്ചു മടുത്തു കിടക്കുന്നവരായിരിക്കും ഇതിൽ ഒട്ടുമുക്കാലും സ്ത്രീകൾ.അല്ലങ്കിൽ വന്നധികം തികയാത്തവരും പെട്ടെന്നുള്ള അടച്ചും മൂടിയുമുള്ള ഗൾഫ് ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു പോകാനവാത്തവരുമായിരിക്കും.മാദ്ധ്യാമങ്ങളിലും റ്റി വിയിലും മറ്റും നാം കാണുന്നാ വസ്തുതകൾ,ഒരു പരിധിവരെമാത്രാമെ സത്യമുള്ളൂ ഇവക്കെല്ലാം ഒരു മറുപുറം കൂടിയുണ്ട്.

പരിഹാരം!എങ്ങനെ? ആര്?എവിടെ?

ഒറ്റക്ക് തടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില സാഹചര്യങ്ങൾ നേരിടുമ്പോൾ,സഹായത്തിനായി ഗവണ്മെന്റ്, കാര്യാലയങ്ങൾ എന്നിവക്ക് എല്ലാ വിവരങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ച് പരാതി നൽകാം.പത്രങ്ങളിലും, റ്റീവിയിലും മറ്റ് മീഡിയ വഴിയും,ജനങ്ങളെ കൂടുതൽ ജാഗ്രരൂപർ ആക്കുക്ക എന്നതാണു മറ്റൊരു വഴി.രാജ്യത്തെ എല്ലാ പത്രങ്ങള്‍ക്കും ക്ലിപ്പുകളും,ചിത്രങ്ങളും വിവരങ്ങളുടെ രൂപരേഖ നൽകുക, അതുവഴി 100 ൽ 10 പേരെയങ്കിലും രക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചാൽ അത്രയെങ്കിലും സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ചെയ്യാൻ സാധിച്ചു എന്ന ചാരിതാർത്ഥ്യം. അത്രമാത്രം, അതുകഴിഞ്ഞാൽ,വീണ്ടും അതേ പടി കഥകൾ, സ്ത്രീ പീഡനങ്ങൾ, നിയമം കിട്ടാതെ ജയിൽ വാസവും, നൂറു കുറ്റങ്ങളുമായി അടുത്ത ഒരു മന്ത്രിയുടെ വിരുന്നിനായി,റ്റി.വി ചാനലുകാരുടെ Exclusive വാരത്തക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ജീവിതങ്ങൾ ഏഴുകടലിനപ്പുറം.

ബ്ലോഗ് ബ്ലോഗ് ബ്ലോഗ്

2009-11-09T06:08:00.007+03:00

ബ്ലോഗ് എന്ന പുതിയ സാഹിത്യ പ്രസിദ്ധീകരണം കാരണം മലയാളസാഹിത്യം വളര്‍ന്നോ, മുരടിച്ചോ???

ബ്ലോഗ് എന്ന സംരംഭം തുടങ്ങിയിട്ട് ഏതാണ്ട് 10 വർഷം ആയെങ്കിലും , ഇന്നും ബ്ലോഗ് മലയാളത്തിന്റെ ശൈശവാവസ്ഥയിലാണെന്നാണ്, പല ബ്ലോഗിന്റെ പിതാമഹന്മാരും ഇന്നും വിശ്വസിക്കുന്നത്.ആർക്കും ഒരു ഇമെയിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങാം.അതു മലയാളത്തിൽ വേണം എന്നു നിർബന്ധം ഇല്ല. ഇൻഡ്യയിലെ ഏതു ഭാഷയിലും ഇന്ന് ബ്ലോഗുകൾ എഴുതാൻ സാദ്ധ്യമാണ്. മലയാളത്തിൽ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിയിട്ടു വർഷങ്ങളായി. നമ്മുടെ പേരും മറ്റുവിവരങ്ങളും ,പിന്നെ പേജിന്റെ പല രീതിയിലുള്ള ചിത്രങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങുന്ന അവസരത്തിൽ തന്നെ നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം.ഇതിനു ശേഷം നമ്മുക്ക് ആവശ്യമുള്ള ലേഖനങ്ങൾ കവിതകൾ എന്നു വേണ്ട, എന്തും തന്നെ ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാം. സ്വന്തം അക്ഷരങ്ങൾ അവിടെ ചേർക്കുന്നതിനെ പോസ്റ്റിംഗ് ‘ എന്നു പറയുന്നു. കൂടെ ചിത്രങ്ങളും ഇടാം. ഇനി,അഭിപ്രായങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേക യാഹു, ജിമെയിൽ ഗ്രൂപ്പുകൾ ഉണ്ട്. നമ്മുടെ ഇമെയിലിന്റെ സഹായത്താൽ അവിടെ ഒരു അക്കൌണ്ട് തുടങ്ങിയാൽ, ഓരൊ തവണയും നമ്മൾ പുതിയ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ ഗ്രൂപ്പിലുള്ള എല്ലാവർക്കും തന്നെ ഒരു ഇമെയിൽ എത്തുന്നു, ബ്ലൊഗിന്റെ ലിങ്കും, ആളിന്റെ പേരും ചേർത്ത്. അങ്ങനെ അഭിപ്രായം അറിയിക്കാൻ താത്പര്യം ഉള്ളവർ നമ്മുടെ ബ്ലോഗിൽ വന്ന് വായിച്ച് അഭിപ്രായങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.ഇതാണ് സാധാരണക്കാരന്റെ അറിവിലുള്ള ബ്ലോഗ്. പിന്നെ നമ്മുടെ സഹബ്ലോഗർമാർ എപ്പോഴും എവിടെയും നമ്മെ സഹായിക്കാൻ സന്നദ്ധരാണ്.

1.എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രസിദ്ധീകരിക്കനുള്ള അവസരം ഉണ്ടായതുകോണ്ടോ അതോ??? വിമര്‍ശിക്കാന്‍ കൂടുതള്‍ ആള്‍ക്കാരുണ്ടായതു കൊണ്ടോ?

മലയാളം ബ്ലോഗുകളുടെ കൂട്ടതില്‍ പ്രാവസി സാഹിത്യബ്ലോഗുകള്‍ ധാരാളം ഉണ്ട്.അതുപൊലെ പാചകം,ആരോഗ്യം,വിദ്യാഭ്യാസം,ജോലികൾ തിരിയാനുള്ള ബ്ലൊഗുകൾ ഒക്കെ.അതെല്ലം ചേർത്തു, ബ്ലോഗിലെ പ്രാവസി സഹിത്യം പല മേഘലകളിലായി വ്യാപിച്ചു വരുന്നു.കഴിഞ്ഞ ഒരു 2,3 വർഷമായി, സ്വന്തമായി ബ്ലോഗില്ലാത്തെ ഒരു സിനിമാനടനോ, സാഹിത്യകാരനോ എഴുത്തുകാരനോ , ഇങ്ങയറ്റം ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ പോലും ഇന്നില്ല എന്നുതന്നെ പറയാം. പ്രശസ്തരുടെ ബ്ലോഗുകൾ അവരെഴുതുന്നതായിരിക്കണം എന്നില്ല. എങ്കിലും സാധാരണക്കാരന്റെ ഇടയിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലാനും എല്ലാവർക്കും തന്നെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്, ഭാഷയുടെ വളർച്ച തന്നെയാണ് ബ്ലോഗറായ മീര അനിരുദ്ധൻ :ഇപ്പോൾ ഇന്റെനെറ്റ് കണക്ഷൻ ഉള്ളവരിൽ , സ്വന്തമായി ഒരു ബ്ലോഗ്ഗ് എങ്കിലും ഇല്ലാത്തവർ വളരെ കുറവാണ് എന്നു തോന്നുന്നു.നമ്മൾ എഴുതുന്ന വിഷയത്തെ പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായം അപ്പപ്പോൾ അറിയാൻ പറ്റുന്നതിനാൽ ഇതൊരു നല്ല മാധ്യമമാണ്, ഭാഷക്കു വളരാനും,ധാരാളം പേർക്കു യഥേഷ്ടം വായിക്കാനും.തന്റെ സൃഷ്ടീ മാധ്യമങ്ങൾക്കയച്ചാൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയുള്ളവരും ബ്ലോഗുകളിൽ എഴുതാൻ മടി കാണിക്കുന്നില്ല. ബ്ലോഗുകൾ നല്ലതാണു എന്നാണു എന്റെ അഭിപ്രായം.

വിഷ്ണുപ്രസാദ് എന്ന ബ്ലോഗറുടെ ഒരു കവിതയുലെ വാക്കുകൾ .“ സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാരുടെ മാത്രം വാക്കുകളാൻ മെനെഞ്ഞെടുക്കുന്ന കവിതകൾ.........

ഇറങ്ങിവരുവാനും ക്ഷമിക്കുവാനുംഞങ്ങളപ്പോഴും

പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അത് നിനെ കൂടുതല്‍ പ്രകോപിതയാക്കി.

കാലുകള്‍ വലിച്ചെടുത്ത് നീ ഉയര്‍ന്നു നിന്നു.

നിനക്കിപ്പോള്‍ ഒരു കോമാളിയുടെ രൂപം.

നീ അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
നീ വീണ്ടും ചാടിഇക്കുറിയും നീ വിജയിച്ചില്ല.

കെട്ടിടത്തിന്റെ തൊട്ടു താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് നീ വീണു

എനിക്കെന്തോ ചിരി വന്നു.ഞങ്ങള്‍ നിന്നെ കളിയാക്കി.

നീ ചാവുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ഞങ്ങള്‍ നിന്നോട് ചത്തുകൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞു.

നിന്റെ കോമാളിക്കോലവും പരിഹാസ്യമായ ചാട്ടങ്ങളും

ഞങ്ങളെ ചിരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

2.സാഹിത്യം അവിടെ കുരിങ്ങിപ്പൊയെന്നാണൊ? അതൊ സാഹിത്യം ബ്ലോഗില്‍ വളരുന്നു എന്നാണോ?

സാഹിത്യം ഒരിടത്തും കുരുങ്ങിപ്പോവുകയോ നിർജ്ജീവമാവുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല,മറിച്ച്,വായനയുടെയും, സാഹിത്യത്തിന്റെ പല നല്ല മേഘലകളിലേക്ക് വ്യാപിക്കാൻ ബ്ലോഗ് വളരെ സഹായിച്ചു .ഇതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ ഓൺ ലൈൻ വായനശാല.പഴയ "വായനശാലകൾക്കും, സാഹിത്യ ചർച്ചകൾക്കും"പകരം വെക്കാൻ നമ്മൾക്കധികമൊന്നുമില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവും,ലോകത്തു പല കോണുകളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന സമാന മനസ്കരെ കണ്ടെത്താനും, ഇന്റെർനെറ്റിന്റെ സാധ്യതകൾ ഉപയോഗിച്ചു തുറന്ന ചർച്ചകൾക്കു തുടക്കമിടാനും ഒരു വേദി,അത്രയുമെ ഈ കൂട്ടായ്മ കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നുള്ളു. സാഹിത്യം, സിനിമ, മറ്റു കലാരൂപങ്ങൾ എല്ലാം നമുക്കു സംസാരിക്കാം. ബ്ലൊഗിൽ സജീവമായിട്ടുള്ള റോയ് ജോർജ്ജ് :ബ്ലോഗ്‌ മൂലം മലയാള സാഹിത്യം വളര്‍ന്നോ എന്ന് പറയാന്‍ ഞാന്‍ ആളല്ല .പക്ഷെ ബ്ലോഗില്‍ കൂടി എത്രയോ സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് എക്സ്പ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നു. ആനുകാലികങ്ങളിലെ പേജുകള്‍ സാഹിത്യത്തിലെ വരേണ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന് മാത്രമായി നീക്കിവക്കുന്ന അവസ്ഥ പണ്ടത്തെപോലെ ഇന്നുമുണ്ടല്ലോ? അപ്പോള്‍ സാധാരണക്കാരന്‍ അവന്റെ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന ആശയങ്ങള്‍ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുവാന്‍ ബ്ലോഗിന്റെ ആവിര്‍ഭാവത്തോടെ അവസരം വന്നിരിക്കുകയാണ്. പ്രവാസികളായ എത്രയോ പേര്‍ക്ക് ആശ്വാസമാണ് ഇതുപോലെയുള്ള ബ്ലോഗുകള്‍. മലയാള സാഹിത്യം വളരാന്‍ ഒരു പരിധി വരെ ഇത് സഹായിക്കും എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

3.ഒരുപക്ഷെ കൂടുതലും സുഖിപ്പിക്കല്‍ എർപ്പാടുകളല്ലെ ബ്ലോഗിൽ സർവ്വസാധാരണമായി കാണുന്നത് എന്നൊരു ധാരണയും ഇല്ലെ?

ഇപ്പോഴതെ നിലയില്‍ പൊയാല്‍ വലിയ പ്രയോജനം ആയിട്ടില്ല.ചുരുങ്ങിയ നിലക്ക് നല്ല ലേഖനങ്ങൾ, കവിതകൾ, ആത്മകഥാശം നിറയുന്ന ചില തുടർക്കഥകളും മറ്റും വരുന്നുണ്ട്. സത്യം പറഞാല്‍ ബാക്കി സഹബ്ലോഗുകൾ എല്ലാവരും കൂടി കൊല്ലും.ആരൊഗ്യകരമായ വഴിക്കല്ല മലയാളം ബ്ലൊഗ് നീങ്ങുന്നത് എന്ന അഭിപ്രായം ഉള്ളവരും വിരളമല്ല.തനി ചവറു പൊസ്റ്റുകൾ ചില ആളുകൾ എഴുതി പോസ്റ്റുചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അതിനു വരുന്ന നല്ല ചുട്ട മറുപടി കമെന്റ്സ്/അഭിപ്രായങ്ങൾ നോക്കണം.ആവശ്യത്തിൽ കവിഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യം എടുക്കയൊ, മറിച്ച് ആരെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവരെഅനുകരിച്ച് അവരുടെ ബ്ലൊകൾ കോപ്പി ചെയ്യാനോ ശ്രമിക്കുന്നവരെ, നിഷ്കരുണം കണ്ടുപിടിച്ച്, കണക്കിനു, വാക്കുകളാൽ തേജോവധം ചെയ്ത്, നിയമം നിയമായി പാലിക്കുന്ന മലയാളത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ബ്ലോഗിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഉണ്ട്.ബ്ലോഗ് തുടങ്ങിവെച്ച് , ഇതുവരെ എഴുതി വായിക്കാത്ത നിയമസംഹിതകൾ, സസ്ശ്രദ്ധം മുന്നൊട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നവർ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തായി സിബുവും,ഏവൂരാനും,രാജ് നായരും ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണും, ഡെയിനും ഉണ്ട്.അവർ ബ്ലോഗ് മാത്രമല്ല തുടങ്ങിയത്, അതിനു മുൻപായി മലയാളഭാഷ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ സഹായത്തോടെ ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാലകൾ കൊണ്ടുതന്നെ എങ്ങനെ എഴുതാം എന്നു എല്ലാ ഭാഷാസ്നേഹികളെയും പഠിപ്പിക്കാനായി ഇന്റെർനെറ്റിൽ തന്നെ പാഠശാലകൾ തുറന്നു. ആർക്കും എളുപ്പം മനസ്സിലാക്കത്തക്ക രീതിയിൽ അതു ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും എഴുതി. ഫ്രീയായിത്തന്നെ അതിന്റെ ഫോൻഡുകളും പ്രോഗ്രാമുകളും സ്വന്തം കമ്പ്യൂട്ടറിലേക്ക് എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരാം എന്ന ,പടി പടിയായ വിവരങ്ങൾ. ഇതിന്റെ ഉപജ്ഞതാക്കളോട് ചാറ്റ് വഴി നേരിട്ടു സംസാരിക്കാനുള്ള എളിപ്പവഴി,ഇവയെല്ലാം തന്നെ ഇന്റെർനെറ്റിലിൽ ലഭ്യമാണ്.ആന്റണി ഡെയിൻ, മംഗ്ലീഷിൽ എഴുതുന്നവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വീണ്ടു വികസിപ്പിക്കാനായി ഇളമൊഴി എന്ന ഒരു പ്രോഗാം നിർമ്മിച്ചെടുത്തു. അതായത്, nammal onnaalle എന്ന് ഇളമൊഴിയുടെ ഒരു വിൻഡോയിലെഴുതിയാൽ അടുത്ത വിൻഡോയിൽ അതിന്റെ മലയാളപരിഭാഷ ഉടൻ തന്നെ നമുക്ക് കോപ്പിചെയ്തെടുക്കാം. http://adeign.googlepages.com/ilamozhi.html

ബ്ലോഗ് വന്നതോടെ മലയാളത്തിനുണ്ടായ അഭിവൃത്തി ധാരാളമാണ്.

ഇംഗ്ലീഷ് വായിക്കാനറിയാൻ മേലാത്ത കർഷർക്കായി ചന്ദ്രശേഖരൻ നായർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഈ ബ്ലൊഗിൽ ,കർഷകർക്കാവശ്യമായ സകലവിവരങ്ങളും സംശയനിവാരണത്തിനുള്ള ഉപാധികളും വിളിക്കാനും സംസാരിക്കനുമുള്ള നംബറുകളും മറ്റൂം ഉണ്ട്.കേരളഫാർമർ എന്ന പേരിൽ ഉള്ള ഈ ബ്ലോഗിനിപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ പശുവിനെ കറക്കാനായി ഇത്തിരി നേരത്തെക്ക് ആൾ സ്ഥലം വിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മലയാളം ഇന്റെർനെറ്റില്‍ എഴുതാനും വായിക്കാനും കഴിയുക എന്നത് വലിയൊരു കാര്യം തന്നെയാണ്.അപ്പോള്‍ മലയാള ഭാഷ വളരുന്നു എന്ന് തന്നെയല്ലെ മനസ്സിലാക്കാന്‍? മാധ്യമ മുതലാളിയുടെ എഡിറ്റിംഗും സെന്‍സറിംഗും ഇല്ലാതെ ലോക സദസില്‍ മനസിലുള്ള ആശയങ്ങള്‍, അഭിപ്രായങ്ങള്‍, ചിന്തകള്‍ തുടങ്ങി ധാരാളം മലയാള രചനകള്‍ സൌജന്യ സ്പേസില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. അനായാസം,ഇഷ്ട വിഷയങ്ങളും മറ്റൊരിടത്തും വായിക്കാൻ പറ്റാത്തവ പുസ്തക രൂപത്തില്‍ കിട്ടാത്തവ, ഇവിടെ ലഭ്യമാകുന്നു,നെറ്റിലെ തെരച്ചിലിലൂടെ. സ്കൂളുകളില്‍പ്പോലും നെറ്റും ബ്ലോഗ് രചനകളും ഇന്ന് പഠന വിഷയമാണ്.

ബാലേട്ടൻ എന്ന ബ്ലൊഗർക്ക് ,ബ്ലോഗിന്റെ എണ്ണത്തില്‍ വലിയ പ്രസക്തി ഒന്നും തന്നെ കാണുന്നില്ല . എഴുതുന്നവർക്ക് അവരുടെ പരിമിതികൾ നന്നായിട്ടറിയാം.അത് തുറന്നു പറയാന്‍ ഒരു മടിയുമില്ല. എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നതല്ലാതെ അതെല്ലാം സൃഷ്ടി ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയില്ല.എങ്കിലും അതില്‍ കൂടി എന്തെങ്കിലും ഒരു മെസ്സേജ് കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്‌..പിന്നെ മലയാളം,നമ്മുടെ മാതൃഭാഷ.അതിലെ പല അക്ഷരങ്ങളും എനിക്കിപ്പോള്‍ തപ്പിപ്പിടിക്കേണ്ടി വരുന്നു.കാരണം ഈ 52 ആം വയസ്സിലാണ് ഞാന്‍ എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയത്.കഴിഞ്ഞ 35 വര്‍ഷമായി മലയാളം എഴുതാറോ അധികം വായിക്കാറോ ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എത്ര പേര്‍ അത് വിശ്വസിക്കും?52 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു എന്നു പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യം ഇല്ല,എഴുതാൻ തുടങ്ങിയല്ലോ! അതിലാ‍ണ് കാര്യം. മനസ്സിൽ ഉള്ളത് സ്വന്തം ഭാഷയിൽ എഴുതി ഫലിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്നത് വലിയ ഭാഗ്യം ആണ്. ഒരു സാഹിത്യകാരനും,പ്രസിദ്ധരായ കവികൾക്കും കവയത്രികൾക്കും മാത്രമല്ല സാഹിത്യവും മലയാളവും വഴങ്ങുന്നത്.സാഹിത്യം വെച്ചു കാച്ചിയില്ലെങ്കിലും,നർമ്മരസങ്ങളിൽ മുക്കിയെഴുതിയതും, യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ചെറുകഥകളും എന്നു വേണ്ട, എന്തെല്ലാം പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ വായിക്കാനും അഭിപ്രായം പറയാനും സംവാദിക്കനും സാധിക്കുന്നു ബ്ലൊഗിലൂടെ.

പല വിധത്തിലുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകളും, വിമർശനങ്ങളും ഇല്ലാതില്ല.

ബ്ലോഗിൽ വളരെ സജീവമായ മുഹമ്മദ് കുട്ടിയുടെ അഭിപ്രായം:“പുതിയതായി ഈ രംഗത്തേക്ക് കടന്നു വന്ന ആളെന്ന നിലയില്‍ ഒരഭിപ്രായം പറയട്ടെ.സ്വന്തമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള അവകാശം കിട്ടിയപ്പോള്‍ പലരും സ്വന്തം സൃഷ്ടികള്‍ ഒരാവര്‍ത്തി പോലും വായിക്കാന്‍ മെനക്കെടാതെ ഉടനെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ധൃതിയിലാണ്.അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ ധാരാളം.എന്തിനാണ് ഇത്ര ആക്രാന്തം എന്നു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.ആദ്യം സ്വയം വിമര്‍ശകനായി ഒരു നിരീക്ഷണം നടത്തണം,എന്നിട്ടു മതി പോസ്റ്റ് ചെയ്യല്‍.ഇനി അധവാ ഒരു അക്കിടി പറ്റിയാലും തിരുത്താന്‍ അവസരമുണ്ടല്ലോ?വയസ്സൊരു പ്രശ്നമല്ല.എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ അതു കൂടുന്നതാ നല്ലത്.എന്നാല്‍ ആക്രാന്തം കുറയും.എനിക്കു 60 കഴിഞ്ഞില്ലെ?.“സപ്നയെ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുന്ന കാലം മുതല്‍ അവര്‍ ഒരു ബ്ലോഗറാണ്.കൊല്ലം കുറെയായി.എന്നിട്ടും ഈ പോസ്റ്റിലും ധാരാളം അക്ഷരത്തെറ്റുകള്‍ കാണാം.എന്നാല്‍ ബാലേട്ടന്റെ കമന്റില്‍ അതു കാണുന്നില്ല.അതാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്,ധൃതി പാടില്ല എന്ന്.പിന്നെ ചിലര്‍ മംഗ്ലീഷില്‍ കമന്റും,ചിലര്‍ ബ്ലോഗുകള്‍ തന്നെ എഴുതുന്നു.അതിനോടെനിക്കു യോചിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല“.മലയാള ഭാഷയെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ തെറ്റില്ലാതെ മലയാളത്തില്‍ തന്നെ എഴുതുന്നു, തപ്പിത്തടഞ്ഞിട്ടെങ്കിലും അതിനു ശ്രമിക്കുമെന്നു നമുക്കു പ്രത്യാശിക്കാം.മഴത്തുള്ളി പോർട്ടലിന്റെ മാത്യു പറയുന്നത് മലയാളസാഹിത്യം ഒരു പരിധിവരെ വളർന്നു എന്നാണ്...”എഴുതാതെ ഇരുന്നവരും എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയല്ലൊ, കവിത എഴുതന്‍ അറിയാത്തവരും എഴുതി തുടങ്ങി. സ്ഥിരമായി എഴുതിയതിന്റെ ഫലമയി,നന്നായി എഴുതുന്നവരും ഉണ്ട്.

ബ്ലോഗ് വന്നതിനു ശേഷം മലയാളസാഹിത്യം വളര്‍ന്നു

കാരണം ഇതുവരെ എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നിട്ടില്ലാത്ത ആയിരങ്ങള്‍ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുകയും തങ്ങള്‍ക്ക് കഥ, കവിത, ലേഖനങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളില്‍ കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കാനും കഴിഞ്ഞു.എങ്കിലും ചിലര്‍ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അധിക്ഷേപിക്കാനും മറ്റുമുള്ള ഒരു മാധ്യമം ആയിട്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണുന്നു.“

ജോലിയിൽ ആയിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, ആരുടെയും കണ്ണിൽ‌പ്പെടാതെ ബ്ലോഗാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ, മംഗ്ലീഷിൽ എഴുതുന്നതിൽ നമുക്ക് കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല. ബ്ലോഗ് തുറക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത ചില ഓഫീസ്സുകളിൽ ബ്ലോഗിന്റെ കമെന്റ് ലിങ്ക് എടുത്ത് അവിടെ നിന്നും ബ്ലോകുകൾ വായിച്ച് അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതുന്നവരും ഉണ്ട്. ഇതെല്ലാം പുരോഗമനപരമായ വളർച്ചകൾ തന്നെയാണ്. മംഗ്ലീഷ് എഴുതാൻ പിന്നെ നിർബന്ധിതരാവുന്നത്, പലതരം കമ്പ്യൂട്ടർ സിസ്റ്റത്തിന്റെ വ്യത്യാസത്താൽ, മലയാളം എഴുതാൻ സാധിക്കില്ല,വായിക്കാൻ മാത്രം സാധിക്കും.

സന്തോഷ്“പ്രവാസി സാഹിത്യം”,”നിവാസി സാഹിത്യം” ,“ദളിത് സാഹിത്യം”,”പെണ്ണെഴുത്ത്”, ”ആണെഴുത്ത്”....എന്നിങ്ങനെയുള്ള വേര്‍തിരിവുകള്‍ പ്രസക്തമാണോയെന്നറിയീല്ല. എന്തായാലും. ബ്ലൊഗെഴുത്തിലൂടെ,സ്വയം ആവിഷ്കരിക്കാന്‍ ഒരു വേദികിട്ടിയ ആളെന്നനിലയില്‍ കൊച്ചു സന്തോഷം ഞാന്‍ പങ്കുവെക്കുന്നൂ.കുഞ്ചൂസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ,“വളരെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വീണ്ടും എഴുതാന്‍ തനിക്കുകിട്ടിയ പ്രചോദനം ഈ ബ്ലോഗ്‌ എഴുത്തായതിനാല്‍ ഇതൊരു നല്ല കാര്യമായിട്ടാണ്‌ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.“

ബ്ലോഗ് എന്ന സംരംഭത്തിൽക്കൂടെ പുസ്തകങ്ങൾ പ്രകാശനം ചെയ്തവർ ധാരളമായുണ്ടായി.
സ്വന്തം കവിതാസമാരങ്ങളും, ബ്ലോഗുകളായി അവയുടെ ഒരു കളക്ഷൻ എന്നിങ്ങനെ ധാരാളമായി അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനുത്തമ ഉദാഹരണം ആണ് ജ്വാലകൾ ശലഭങ്ങൾ - ശ്രീ.ശശി ചിറയിൽ (കൈതമുള്ള്‌ ) കഴിഞ്ഞ ദിവസം (30-10-2009) കൈതമുള്ള്‌ എന്ന പേരിൽ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതുന്ന ശ്രീ.ശശി ചിറയിലിന്റെ "ജ്വാലകൾ ശലഭങ്ങൾ" എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രകാശനം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തന മേഖല ആയ UAE യിലെ സുഹ്രുത്തുക്കൾക്കു വേണ്ടി, ദുബായിൽ വെച്ച്‌ നടത്തുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗ് മുൻപേ വായിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ നല്ല കയ്യടക്കമുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരനാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. http://kaithamullu.blogspot.com/ ശശിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ നാളത്തെ സാഹിത്യത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്‌ തന്നെ ബ്ലോഗിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും എന്നാണു ഞാന്‍ പറയുക. അടുത്ത ജെനറേഷനില്‍ എത്ര പേരുണ്ടായിരിക്കും പുസ്തകം വാങ്ങുന്നവരായി? ദിവസവും വര്‍ത്തമാനപത്രം വായിക്കുന്നവരായി?ദീര്‍ഘകാല പ്രവാസിയായ എന്റെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നാണു ഞാനിത്‌ പറയുന്നത്‌. നാട്ടിലുള്ള ബന്ധുക്കളോട്‌, സുഹൃത്തുക്കളോട്‌ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ അവരും പരിതപിക്കുന്ന കാര്യമാണിതെന്ന് മനസ്സിലായി. ബുക്കുകള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രിന്റ്‌ ചെയ്യപ്പെടുന്നു, വില്‍ക്കുന്നു എന്നൊക്കെയുള്ള കണക്കുകള്‍ വച്ച്‌ സംസാരിക്കുന്നവരും ഒരു വൃത്തത്തിന്നകത്ത്‌ നിന്ന് കറങ്ങുകയല്ലാതെ അല്‍പം ദൂരേക്ക്‌ കണ്ണുകള്‍ അയക്കാന്‍ മിനക്കെടുന്നില്ല. പണ്ടത്തെ വായനശാലകള്‍, ഗ്രാമം തോറുമുള്ള സാഹിത്യസമാജങ്ങള്‍, സ്കൂളുകളില്‍ ദിനവും അസംബ്ലിക്ക്‌ മുന്‍പുള്ള പത്രപാരായണം, ആഴ്ച തോറുമുള്ള സംവാദങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഇന്നെവിടെ?(അപൂര്‍വം ചില സ്ഥലങ്ങളിലൊഴിച്ച്‌)

പ്രവാസികളാണു ബ്ലോഗേഴ്സില്‍ അധികവും; അതും പുസ്തകം കാശ്‌ മുടക്കി വാങ്ങി വായിക്കുന്ന പ്രവാസികള്‍. ബ്ലോഗിലൂടെ പുതിയ ഒരു പുസ്തകത്തെപ്പറ്റി അഭിപ്രായമറിഞ്ഞ ശേഷമാണവരില്‍ പലരും ആ പുസ്തകം വാങ്ങുന്നത്‌ തന്നെ.അതിനാല്‍ ബ്ലോഗ്‌ സാഹിത്യത്തെ മുരടിപ്പിച്ചു എന്ന വാദത്തിനു പ്രസക്തിയില്ല. മുരടിപ്പിക്കുകയല്ല പരിപോഷിപ്പിക്കുകയാണു ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌ എന്ന് പറയുക തന്നെ വേണം.

മാത്യു, മഴത്തുള്ളികള്‍ (http://www.mazhathullikal.com/) എന്ന ഒരു മലയാളം വെബ്സൈറ്റിന്റെ ഉടമയും നടത്തിപ്പുകാരനുമാണ്. മാത്യുവിനോടൊപ്പം വീണ വിജയ്, ഖാന്‍ എന്നീ രണ്ട് അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റര്‍മാര്‍ കൂടി മഴത്തുള്ളികള്‍ എന്ന വെബ്സൈറ്റ് നടത്തുന്നു. മാത്യൂ. : ബ്ലോഗ് വന്നതിനു ശേഷം മലയാളസാഹിത്യം ഒരു പരിധി വരെ വളര്‍ന്നു എന്ന് തന്നെ പറയാം. കാരണം ഇതുവരെ എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നിട്ടില്ലാത്ത ആയിരങ്ങള്‍ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുകയും തങ്ങള്‍ക്ക് കഥ, കവിത, ലേഖനങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളില്‍ കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കാനും കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും ചിലര്‍ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അധിക്ഷേപിക്കാനും മറ്റുമുള്ള ഒരു മാധ്യമം ആയിട്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണുന്നു.ബ്ലോഗ് വന്നതിനു ശേഷം മലയാള സാഹിത്യം ഒരു പരിധി വരെ വളര്‍ന്നു എന്ന് തന്നെ പറയാം. കാരണം ഇതുവരെ എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നിട്ടില്ലാത്ത ആയിരങ്ങള്‍ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുകയും തങ്ങള്‍ക്ക് കഥ, കവിത, ലേഖനങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളില്‍ കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കാനും കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും ചിലര്‍ ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകള്‍ മറ്റുള്ളവരെ അധിക്ഷേപിക്കാനും മറ്റുമുള്ള ഒരു മാധ്യമം ആയിട്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കാണുന്നു.

മഴത്തുള്ളി എന്ന് വെബ്സൈറ്റ് തുടങ്ങാൻ കാരണം?

മാത്യു : മഴത്തുള്ളികള്‍ പ്രവാസി മലയാളികള്‍ക്ക് ഒത്തുകൂടാനും സൌഹൃദം പങ്കുവെക്കാനുമുള്ള ഒരു സൈറ്റ് എന്ന രീതിയിലാണ് ആദ്യം തുടങ്ങിയത്. എന്നാല്‍ ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ തന്നെ മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കുണ്ടായ അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ വളര്‍ച്ച മഴത്തുള്ളികള്‍ എന്ന സൈറ്റിലൂടെ പല നല്ല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാനുള്ള സാധ്യതകള്‍ തുറന്നിട്ടു. ഇന്ന് ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കള്‍ തങ്ങളുടെ കവിതകള്‍, കഥകള്‍, യാത്രാവിവരണങ്ങള്‍ എന്നിവ മഴത്തുള്ളികളില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകളിലൂടെയും, ചര്‍ച്ചകളിലൂടെയും, സ്ക്രാപ്പുകളിലൂടെയും എല്ലാവരും അവരവരുടെ കഴിവുകളും, ആശയങ്ങളുമെല്ലാം കൂട്ടുകാരുമായി പങ്കുവെക്കുന്നു. പല തരം വിഷയങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചകള്‍ കൂടാതെ മഴത്തുള്ളി സുഹൃത്തുക്കളില്‍ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വേണ്ടി സാമ്പത്തികമായും, മാനസികമായും, ചികിത്സാപരമായുമുള്ളള്ള സേവനങ്ങള്‍ നല്‍കാനായി “സാന്ത്വനമഴ” എന്നൊരു ഗ്രൂപ്പും പുതിയതായി ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാന്ത്വനമഴയിലൂടെ സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന് സഹായം എത്തിക്കുവാനും മഴത്തുള്ളി അംഗങ്ങളുടെ സഹായം മൂലം സാധിച്ചു.തൊഴില്‍ തേടുന്നവര്‍ക്കായി തൊഴില്‍വീഥി, പാചക വിദഗ്ദര്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ വൈദഗ്ദ്യം തെളിയിക്കാന്‍ രുചിമഴ, രസകരമായ ചോദ്യോത്തരപംക്തിയായ ചോദ്യമഴ, മനസ്സില്‍ പ്രണയം സൂക്ഷിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളി കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് പ്രണയകഥകള്‍, പ്രണയകവിതകള്‍ എന്നിവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ പ്രണയമഴ, കൊച്ചുകൂട്ടുകാര്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള കുട്ടിക്കവിതകള്‍, കുട്ടിക്കഥകള്‍, അമ്മൂമ്മക്കഥകള്‍, കാര്‍ട്ടൂണുകള്‍ മുതലായവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ കളിമുറ്റം, ഓഹരിവിപണിയിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ അറിയാനും, സമ്പാദ്യങ്ങള്‍ കരുതലോടെ നിക്ഷേപിക്കാനുള്ള വഴികാട്ടിയായി ഓഹരിമഴ എന്നിങ്ങനെ വളരെ മികച്ച വിഭാഗങ്ങള്‍ മഴത്തുള്ളികളിലുണ്ട്. കൂടാതെ ഇനിയും പുതിയ ചില വിഭാഗങ്ങള്‍ കൂടി ഉടനെ തുടങ്ങുന്നതുമാണ്.

പ്രത്യേകമായ ഒരു വിഷയം എന്നതിൽനിന്നുയർന്ന്,ഏതു വിഷയത്തിനും ബ്ലോഗിന്റെ പരിവേഷത്തിൽ അതിന്റെ പല തലങ്ങളിൽ വിമർശനങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും മറ്റും ചേർത്ത് വളരെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ ദിവസവും രാവിലെ ഓഫീസിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ രാവിലെത്തെ കത്തുകളും മെയിലും നോക്കുന്നതു പോലെ യാഹുവും ജിമെയിൽ എന്നിവയുടെ ‘Follow Up' മെയിലുകളിലൂടെ എന്നും ഓരൊ ബ്ലൊഗുകളും വായിച്ച് അഭിപ്രായം എഴുതുന്നവർ ധാരാളമാണിന്ന്. അങ്ങനെ മലയാളം വായിച്ച് തന്നെ ദിവസം തുടങ്ങുന്നവർ.എല്ലാം തന്നെ ശുദ്ധസാഹിത്യം അല്ലെ,സമ്മതിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും കൂടുതലും വായിച്ചും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞും ,ചിന്തിപ്പിച്ചും മലയാളം വളരുക തന്നെയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയം ഇല്ല.

ഒരു ബ്ലോഗ് ഏങ്ങനെ തുടങ്ങാം?

ഗൂഗിൾ ഈമെയിൽ ഉള്ള ആർക്കും തന്നെ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങാം. ആദ്യം മലയാളം എഴുതുവാൻ വേണ്ടി മൊഴി കീമാൻ എന്ന പ്രോഗാം കം പ്യൂട്ടറിലേക്ക് ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുക.അതിനു ശേഷം അഞ്ചലി മലയാളം ഫോൺ ഡ് നിങ്ങളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ കണ്ട്രോൾ പാനലിൽ ഉള്ള, ഫോണ്ട് എന്ന ഫോൾഡറിലേക്ക് ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുക. ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാല കൊണ്ടുതന്നെ മലയാളം റ്റൈപ്പ് ചെയ്യുക. എന്തെങ്കിലും സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ധാരാളം ബ്ലൊഗർ മാരുണ്ട്. ഗൂഗിളിന്റ് മറുമൊഴികൾ അതെല്ലെങ്കിൽ യാഹുവിന്റെ മറുമൊഴിയുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ ഇവയിൽ അംഗമാവുക. സ്ഥിരമായി വരുന്ന മെയിലുകളിൽ നിന്ന് നമുക്ക് വായിക്കാനും ,ഇവയിലെ അംഗത്വം വഴി നമ്മുടെ ബ്ലോഗുകൾ വായിക്കാനും അഭിപ്രായം പറയാനും,മറ്റു ബ്ലോഗർമാരെ ക്ഷണിക്കാനും സാധിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഏതു ഭാഷയിലും ബ്ലോഗാൻ സാധിക്കുന്നു, മലയാളം,ഇംഗ്ലീഷ്, തമിഴ്,ഹിന്ദി.....ഇതിത്രെയും പ്രസിദ്ധമായവ.

ഏതു നാണയത്തിനും ഒരു മറുവശം കൂടിയുണ്ട്. എത്ര നല്ല സംരഭങ്ങളെയും നാശത്തിന്റെ വിത്തു വിതക്കാനായി,പാഴ്വിത്തുകൾ എന്നും ഉണ്ടാവും. ബ്ലോഗിലും ഇവയില്ലാതില്ല. പലരുടെയും ബ്ലോഗുകളിൽ അഭിപ്രായങ്ങളൂടെ കൂടെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന കുത്തുവാക്കുകളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും, അശ്ലീലചിത്രങ്ങളും ലിങ്കുകളും അയച്ചു ശല്യം ചെയ്യുക എന്നിവ,ഒന്നിടവിട്ട സംഭവങ്ങളായി കണ്ടുവരാറുണ്ട്.

ഇതിനെല്ലാം പുറമെ ഏറ്റവും പ്രധാനമാനപ്പെട്ട കാര്യം,കുടുംബമായി,എല്ലാവരും ,ഏവരെയും സഹായിച്ച്,അഭിപ്രായങ്ങളറിയിച്ച്, തുടക്കക്കാരെ സഹായിച്ച്, അക്ഷരത്തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്, ഇന്നും ബ്ലോഗ് മലയാള സാഹിത്യത്തെ വളർത്തുക മാത്രമല്ല, മുരടിക്കാതെ, സാഹചര്യത്തിനും, സംസ്കാരത്തിനു അനുചിതമായി, മലയാള സാഹിത്യത്തെ മൂന്നോട്ടു തന്നെ നയിക്കുന്നു.